Πανελλαδικές Συνδιασκέψεις

 

 

 

Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της Ε.Γ.Ε. για το 2017 έγινε στην Καβάλα στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Καβάλας ''Βασίλης Βασιλικός''

Παραβρέθηκαν τα παραρτήματα : Καβάλας, Θεσσαλονίκης, Αλεξανδρούπολης, Ξάνθης, Γουμένισσας, Σερρών, Φλώρινας, Ιωαννίνων, Βόλου, Καρδίτσας, Πάτρας, Αιγίου, Κω,

Κομοτηνής, Αχαρνών, Δάφνης, Π.Φαλήρου, Αθήνας και Ηλιούπολης.

Από το Π.Δ.Σ. παραβρέθηκαν οι: Ντένα Λογιάδου (Αντιπρόεδρος) Μαίρη Πλάκα (Γ. Γραμματέας), Τασούλα Παμουκτσόγλου ( Αν. Γραμματέας), Ελένη Ρέλλα (Ταμίας) και τα Μέλη:

Χριστίνα Βογιατζή, Δήμητρα Γεωργακοπούλου, Λίτσα Γιαννοπούλου, Δώρα Γλυκοπούλου, Ελένη Κατωμελίτη, Χρύσα Προύσαλη.

 

Στην πρωινή συνεδρία διαβάστηκε ο χαιρετισμός της Προέδρου Τιτίνας Πανταζή ( η οποία απουσίαζε λόγω ασθενείας) και έγιναν χαιρετισμοί από τη Δώρα Γλυκοπούλου,

Πρόεδρο του παραρτήματος ΕΓΕ Καβάλας, Ντένα Λογιάδου, Αντ/δρο του ΠΔΣ, την κα Ευαγγελία Δρακονάκη, Πρόεδρο της Κοινωνικής Αλληλεγγύης του Δήμου. Η Δήμαρχος

απουσίαζε λόγω χειροτόνησης του νέου Μητροπολίτου.

Παρευρέθηκαν επίσης Γυναικείες Οργανώσεις.

Ο κ. Κώστας Παπακοσμάς (πρώην Αντιπ/χης Πολιτισμού και Τουρισμού) έκανε μια σύντομη αλλά πολύ περιεκτική αναφορά στο θέμα «Καβάλα μια πόλη υποδοχής».

Έγινε απονομή τιμής στα σωματεία:

- «ΠΝΟΗ» για το παιδί και την οικογένεια,

- «ΓΙΑΤΡΟΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ» και

- στην κα Γεωργία Ν. Μαυρανεζούλη (π. Αντ/χη Έβρου και π. Αντιπρόεδρο Περιφερειακής Επιτροπής Ισότητας Π.Α.Μ.Θ.)

Στη συνέχεια η κ. Πεντέρη (Διδάκτωρ του Α.Π.Θ. και Διδάσκουσα σε προ & μεταπτυχιακό επίπεδο ελληνικής φιλολογίας & Τμήμα Επιστημών της Εκπαίδευσης προσχολικής

ηλικίας), ανέπτυξε το θέμα «Φύλο, Εργασία και Οικογένεια στα χρόνια των μνημονίων».

 

Το παράρτημα της Κω και το παράρτημα Αχαρνών παρουσίασαν την έρευνα που έκαναν σχετικά με το θέμα μας σε τοπικό επίπεδο.

 

Στην απογευματινή συνεδρία διαβάστηκαν οι εισηγήσεις του παραρτήματος Βόλου και του περιφερειακού Μακεδονίας – Θράκης. Στη συζήτηση που ακολούθησε και με βάση τις

εισηγήσεις των παραρτημάτων επισημάνθηκαν τα εξής:

·

ρ  Θα πρέπει να στηρίζουμε τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ιδιαίτερα εκείνες που ξεκινούν γυναίκες. Βασικό χαρακτηριστικό της γυναικείας παρουσίας στο τιμόνι των επιχειρήσεων είναι, αυτή ότι εντοπίζεται κυρίως σε εταιρείες μικρότερου μεγέθους.

· Να δοθούν κίνητρα από το κράτος για τους νέους αγρότες

· Χωρίς αναπτυξιακό πρόγραμμα δεν μπορούν να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας

· Να αυξηθούν τα ολοήμερα σχολεία

· Να υπάρχει ιατρική φροντίδα και νοσοκομειακή περίθαλψη για όλους

· Εθελοντές, σύλλογοι, κλπ., όλοι μαζί θα πρέπει να συνεργαστούμε για την ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών και για μια πιο δίκαιη κοινωνία όπου θα κυριαρχεί η ισότητα των φύλων

· Θα πρέπει να μη ξεχνάμε το δημογραφικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα μας

· Η Ελλάδα είναι ουραγός σε θέματα κοινωνικής δικαιοσύνης. Δεν υπάρχουν πολιτικές εναρμόνισης εργασιακού και οικογενειακού βίου

· Άνεργοι νέοι χρηματοδοτούνται και από τους συνταξιούχους γονείς, οι οποίοι αν και διατηρούν ένα ανεπαρκές, πλην σταθερό χρηματικό ποσό, βλέπουν τη σύνταξή τους να μειώνεται συνεχώς

· Στην Ελλάδα, παρόλο που η ανεργία αυξήθηκε και στους άντρες και η ψαλίδα μειώθηκε, οι γυναίκες παραμένουν πρώτες στην ανεργία. Μάλιστα στις νέες γυναίκες το ποσοστό αγγίζει το 60%. Σε χειρότερη θέση με πολύ σημαντική επιδείνωση του επιπέδου ζωής τους βρίσκονται οι εργαζόμενοι μερικής απασχόλησης, για τους οποίους το ποσοστό απόλυτης φτώχειας από 30,1% το 2009 αυξήθηκε σε 51,7% το 2012. Το ποσοστό της αυξήθηκε σημαντικά από περίπου 6% το 2009 στο 10% το 2014.

· Θεωρούμε «καταναγκαστική εργασία» όταν οι νέοι και οι νέες με πολλά διπλώματα αναγκάζονται να εργαστούν σε μια δουλειά που δεν έχει καμία σχέση με τις σπουδές τους

· Η επαγγελματική και κατά συνέπεια οικονομική δυσπραγία έχει αντίκτυπο και στην υπογεννητικότητα που πλήττει τις νέες

· Σε περιόδους κρίσεις, πλήττονται πρώτα οι γυναίκες και τα αδύναμα μέλη της οικογένειας. Οι γυναίκες όμως, είναι αυτές που με την ευρηματικότητά τους καταφέρνουν σε τέτοιες δύσκολες συνθήκες να κρατήσουν τη οικογένειά τους.

· Οι μονογονεϊκές οικογένειες με μόνο γονιό μητέρα -που αποτελούν  συντριπτική πλειοψηφία των μόνων γονέων-  ανήκουν στις οικογένειες που πλήττονται περισσότερο. Ο κίνδυνος για κοινωνικό αποκλεισμό αυξάνεται στον βαθμό που η μονογονεϊκή οικογένεια συγκεντρώνει και άλλα χαρακτηριστικά, όπως αν έχει μεγάλο αριθμό παιδιών ή άτομο με αναπηρία ή χρόνιο πρόβλημα υγείας ή αν ανήκει και σε άλλη, μη ευνοημένη ομάδα (π.χ. τσιγγάνα/μόνη μητέρα, μετανάστρια/μόνη μητέρα). Η κρίση  έχει διευρύνει τόσο το ποσοστό των μονογονεϊκών οικογενειών που δεν μπορούν να καλύψουν τις βασικές βιοποριστικές τους ανάγκες.

· Ο δείκτης υλικής αποστέρησης μετρά την αδυναμία των νοικοκυριών να ικανοποιήσουν συγκεκριμένες βασικές ανάγκες που θεωρούνται κρίσιμες για την ευημερία και το επίπεδο διαβίωσης των ατόμων, όπως πληρωμή λογαριασμών, κατάλληλη διατροφή, επαρκή θέρμανση, μια βδομάδα διακοπές και πρόσβαση σε συγκεκριμένα καταναλωτικά αγαθά.

· Η θέση των ελληνικών νοικοκυριών, ειδικά των φτωχότερων, επιβαρύνεται δυσανάλογα από την άμεση φορολόγηση, καθώς η αναλογία φόρου εισοδήματος και πλούτου ως προς το ακαθάριστο εισόδημα του 20% των πιο φτωχών νοικοκυριών ήταν υψηλότερη σε σχέση με το 20% των πλουσιοτέρων.

Έγιναν οι προτάσεις:

· Οι προτάσεις και οι προβληματισμοί της ΕΓΕ να στέλνονται σε φορείς (κυβερνητικούς, πρωτοβάθμιους, δευτεροβάθμιους και τριτοβάθμιους καθώς και ευρωπαϊκούς κλπ.) ώστε να υπάρχει η δυνατότητα μελλοντικής υλοποίησής τους.

· Να γίνεται απολογισμός δράσεων των παραρτημάτων, να στέλνονται στο Δ.Σ. και στη συνέχεια να στέλνονται στα παραρτήματα, ώστε να έχουν τη δυνατότητα να τις υλοποιούν. Να γίνεται δηλαδή μια ανταλλαγή απόψεων στη διάρκεια της χρονιάς.

· Η έρευνα που γίνεται σε κάποια παραρτήματα να στέλνεται και σε όλα τα παραρτήματα ώστε να έχουμε μια πανελλαδικά άποψη για το συγκεκριμένο θέμα της έρευνας (παράδειγμα της Κω και των Αχαρνών). Με την δράση αυτή δίνεται η δυνατότητα σε παραρτήματα που δεν έχουν μεγάλη δραστηριότητα να ενεργοποιούν τα μέλη τους.

· Να γίνει ποινική διαμεσολάβηση για την ενδο-οικογενειακή βία.

· Να ξανασκεφτούμε τον ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τον ρόλο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Κομισιόν.

· Με την είσοδο των μεταναστών στην Ελλάδα θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία. Όλοι οι Δήμοι συγκεντρώνουν στοιχεία από τους συλλόγους που βρίσκονται στην Ελλάδα και θα πρέπει να έχουμε συνεργασία με αυτούς.

Προτάσεις για το θέμα που ενδέχεται να μας απασχολήσει την επόμενη χρονιά:

· Ο ρόλος των γυναικών στην Ε.Ε.

Θα πρέπει να μελετήσουμε τα νέα δεδομένα στην Ε.Ε. και να είμαστε έτοιμες για το 2019 που θα έχουμε τις ευρωεκλογές.

· Ψυχική υγεία και εργασία.

Τέλος κατατέθηκε ψήφισμα για την ενεργοποίηση των Επιτροπών Ισότητας, οι οποίες έχουν συγκροτηθεί στις Περιφέρειες και στους Δήμους

Εάν υπάρχουν προτάσεις από τα παραρτήματα μπορούν να στείλουν τις προτάσεις τους στο Π.Δ.Σ.

 

 

Η φετινή Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της οργάνωσης διενεργήθηκε στην Αθήνα επί τη ευκαιρεία του εορτασμού των 40 χρόνων  της Ε.Γ.Ε.

Παρακάτω παραθέτουμε την ομιλία της Προέδρου του Παραρτήματος Δάφνης, Χαράς Βιδάλη

 

 

Χαρά βιδάλη πρόεδρος Δ.Ε. Παραρτήματος ΔΑΦΝΗΣ


Αθήνα, 13 Νοεμβρίου 2016

 

 

40 ΧΡΟΝΙΑ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ.....

 

Αγαπητές προσκεκλημένες, φίλες του Πανελλαδικού Συμβουλίου, φίλες και μέλη των παραρτημάτων,

Εξαντλημένες και κουρασμένες από την σκληρή και άδικη πραγματικότητα που εμείς, οι οικογένειές μας και η χώρα μας συνεχίζουν να βιώνουν, συγκεντρωθήκαμε σήμερα εδώ από όλα τα μέρη της Ελλάδας για να τιμήσουμε τα σαράντα χρόνια της Ε.Γ.Ε.

Με την ψυχή ακόμα ν΄αντιστέκεται και ν΄αντέχει τις όλο και σκληρότερες αποφάσεις που λαμβάνονται για τη ζωή και το μέλλον μας, θυμόμαστε και ανατρέχουμε στους δύσκολους καιρούς της μεταπολίτευσης. Στην εύθραστη δημοκρατία της μεταδικτατορικής Ελλάδας, στα χρόνια της ελπίδας και των κινημάτων, το 1976, η Μαργαρίτα Παπανδρέου από κοινού με άξιες γυναίκες φεμινίστριες της εποχής - αρκετές βρίσκονται σήμερα ανάμεσά μας - ίδρυσαν την Ενωση Γυναικών Ελλάδας.

Και τα δύσκολα εκείνα χρόνια, που μάλλον έχουν διαγραφεί από τη μνήμη μας, με γνώμονα την «Σοσιαλιστική» ιδεολογία στην φιλοσοφική και όχι την κομματική έννοια του όρου, διεκδικούσαμε ειρήνη, δημοκρατία και ίσα δικαιώματα με τους άνδρες, στη δουλειά, στην οικογένεια, στα κέντρα λήψης των αποφάσεων.

Αγωνιστήκαμε και κατακτήσαμε πολλά...

Σήμερα, στην Ελλάδα της κρίσης,

Με κατεστραμένες κοινωνικές δομές, με τραυματισμένη δημόσια υγεία, με άκαιρους πειραματισμούς στη παιδεία, με ανύπαρκτους ελεγκτικούς μηχανισμούς, με το προσφυγικό σε εξέλιξη, χωρίς πρόγραμμα και προοπτική ανάπτυξης, βυθιζόμαστε όλο και περισσότερο στο εθνικό μας πένθος.

Τώρα πιά ακολουθούμε τη σιωπηρή πορεία της εθνικής και πολιτισμικής μας κατάρρευσης.

Η φτώχεια στο 36% του πληθυσμού, η ανεργία σταθερά στο 26%, η μερική απασχόληση σε πρωτοφανή επίπεδα, η κατάθλιψη σιωπιρή ή καταγεγραμμένη χτυπά την πόρτα κάθε σπιτιού.

Οι νέοι μας με το απωθητικό παρόν και το ακυρωμένο μέλλον, αντιστέκονται στο φάντασμα της ανεργίας και της προσωπικής τους απαξίωσης καταφεύγουν στη λύση του ξενιτεμού. Αποδημούν οι νέοι της καλής μόρφωσης και των υψηλών δεξιοτήτων που η πατρίδα τους πρόσφερε εξαιρετικές δωρεάν σπουδές αλλά η ανεργία τους διώχνει. Ποιά ανάπτυξη προσδοκούμε και ποιός θα την στηρίξει όταν οι νέοι μας προσφέρουν τις ακριβοπληρωμένες από τον Έλληνα φορολογούμενο γνώσεις τους, σε κακοπληρωμένες θέσεις εργασίας σε χώρες της Ευρώπης, των Εμιράτων και της Αμερικής ?

Οι νέοι που φεύγουν δεν θα επιστρέψουν, θα δημιουργήσουν τις οικογένειές τους με μεικτούς γάμους στις χώρες που τους προσέφεραν απασχόληση, το κύτταρο του νέου επιστήμονα μέσα από τα παιδιά που θα γεννηθούν στη ξενιτιά θα παραμείνει και θα προσθέσει δυναμικά και ευφυή άτομα στη χώρα υποδοχής! Είναι λυπηρό και κανείς από τους ιθύνοντες δεν έχει σκύψει με την δέουσα γνώση και σεβασμό σ΄αυτή τη σκληρότερη συνέπεια της κρίσης !

Να αναλογισθούμε και να προτρέψουμε τους νέους μας σε καινοτόμες δράσεις που αυτοί θα προτείνουν και η πολιτεία αρωγός θα τους στηρίξει μέσα από προγράμματα και πολιτικές που θα πρέπει να υλοποιήσει και οι νέοι μας ν΄αξιοποιήσουν.

Αλλά και οι νέοι μας, οι εντός των τειχών, με την ανασφάλιστη εργασία, με τις όλο και πιο σκληρές εργασιακές συνθήκες, όπως αυτές διαμορφώνονται ημέρα με την ημέρα, πως να τους μείνει χρόνος για όνειρα? Όσο αισιόδοξοι κι αν είναι ναυαγούν στη σκληρή πραγματικότητα, γιατί κάποτε είχαν την τύχη να γεννηθούν και να μεγαλώσουν σε συνθήκες καλλίτερης ζωής!

Η εγκυμοσύνη είναι κατάρα για την εργοδοσία, η μητρότητα αντιμετωπίζεται με μίσος, δεν τους ενδιαφέρει πως θα προετοιμάσουν τη νέα γενιά εργατικού δυναμικού μιας και οι υποσαχάριοι προσφέρονται αντί πινακίου φακής και είναι τόσοι πολλοί.....

Προσλήψεις γυναικών σε παραγωγική ηλικία αποφεύγονται από εργοδότες του Ιδιωτικού Τομέα. Μητέρες που είχαν την τύχη να εργάζονται, επιστρέφουν στην εργασία τους μετά από άδεια τοκετού και η θέση ευθύνης που κατείχαν δεν τους περιμένει.

Συνεχής η παραβίαση των άρθρων του Συντάγματος που άπτονται στην ανάπτυξη της προσωπικότητας των πολιτών και των διατάξεων του κράτους δικαίου.

Λυπηρό! Αλλά και στην Ενωμένη Ευρώπη που επαναπροσδιορίζει τον βηματισμό της, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή με πρόσχημα τον οικονομικό ανταγωνισμό άλλων αγορών, στη σύνταξη της νέας στρατηγικής του 2020, δεν δεσμεύεται για την υλοποίηση στόχων και δράσεων ισότητας και κοινωνικής πολιτικής.

Σήμερα η συλλογική δράση των γυναικών είναι περισσότερο από κάθε άλλη φορά αναγκαία. Νέες γυναίκες που θα έπρεπε να επιστρέψουν σε αγώνες κοινωνικών διεκδικήσεων, βυθισμένες στη πλάνη του εικονικού life style ή και της δικής μας λάθος προσέγγισης, αποστασιοποιούνται και αρκούνται στη χρήση των διαφόρων μέσων κοινωνικής δικτύωσης, αναζητώντας τις προσωπικές τους ματαιώσεις. Οι εξαιρέσεις είναι ελάχιστες.

Παρόλα αυτά, με την στήριξη και την ιδεολογική κατεύθυνση του Πανελλαδικού μας Συμβουλίου, εμείς οι γυναίκες των παραρτημάτων της Ε.Γ.Ε. σε όλες τις περιοχές της Ελλάδας από την Αλεξανδρούπολη ως την Κρήτη, την Κέρκυρα ως την Κώ, τα μέλη και οι φίλοι μας, δραστηριοποιούμεθα με σημαντική παρουσία στις τοπικές μας κοινωνίες. Αυτόνομες δράσεις ή από κοινού, με λοιπούς συλλόγους και φορείς καθώς και συνέργειες με οργανισμούς της τοπικής αυτοδιοίκησης, σε πράξεις αλληλεγγύης, κοινωνικής προσφοράς, παιδείας, πολιτισμού, ανάδειξης νέων δημιουργών, διεξαγωγή στατιστικών ερευνών κ.λ.π. Συμμετέχουμε στα συμβούλια ισότητας δήμων και περιφερειών και υποβάλλουμε τις προτάσεις μας παρακολουθώντας και πιέζοντας για την υλοποίηση των, διατηρόντας ζωντανό και επίκαιρο το ενδιαφέρον μας για την ισότητα των φύλλων που στις μέρες της κρίσης συνεχώς αδρανοποιείται. Μέσα από τα συμβούλια πολιτών και όπου υπάρχουν αιρετά μέλη μας στην τοπική αυτοδιοίκηση, δραστηριοποιούνται σε θέματα παιδείας, ανακούφισης της φτώχιας και προβολής της εθνικής μας ταυτότητας.

Στα ετήσια ημερολόγια της Ε.Γ.Ε. που κάθε χρόνο παρά τις δυσκολίες εξακολουθούμε να συντάσουμε και να διαθέτουμε στα μέλη και τους φίλους μας, αποτυπώνουμε τις θέσεις του Π.Σ. και των παραρτημάτων όπως αυτές καταγράφονται και συζητούνται στα Περιφερειακά μας Συμβούλια και στις ετήσιες αποκεντρωμένες Πανελλαδικές Συνδιασκέψεις. Η θεματική ενότητα κάθε χρονιάς - πρέπει να υπογραμμίσουμε πως με τη γυναικεία αντίληψη και ευαισθησία που διαθέτουμε - προηγείται των καιρών και των γεγονότων, θέτει άξονες και εξετάζει επίκαιρα ζητήματα που αναλύονται και συνοδεύονται με ενδιαφέρουσες προτάσεις για την επίλυσή τους.

Με την πρακτική αυτή, πέρα από την ανθρώπινη επικοινωνία, καθιστάμεθα κοινωνοί των διαφορετικών προβλημάτων που απασχολούν τις γυναίκες και τις τοπικές κοινωνίες της κάθε περιφέρειας της χώρας μας, ανταλλάσσοντας καλές πρακτικές και λύσεις χρήσιμες για όλες.

Σήμερα, εμείς οι εκπρόσωποι των παραρτημάτων από όλα τα μέρη της Ελλάδας, υψώνουμε φωνή αγωνίας, απευθυνόμενες προς όλους /ες με επίκληση για στράτευση και δράση, γιατί είμαστε όλοι συνένοχοι σαν βλέπουμε την επερχόμενη καταστροφή να ζητούμε από άλλους να παλέψουν για εμάς, τα παιδιά, τα εγγόνια μας !!!

Η λύση βρίσκεται εντός των τειχών !!!

Να υψώσουμε το ανάστημά μας, να στύψουμε τα μυαλά μας γιατί τα σώματά μας βιολογικά πια δεν μας ακολουθούν και στη σημερινή επέτειο των σαράντα χρόνων της Ε.Γ.Ε. με προτάσεις όπως αυτές θεματικά έχουν καταγραφεί και βρίσκονται στη διάθεση κάθε ενδιαφερόμενου, σαν και τότε, το 1976, πρωτοπόρες για τη γυνακεία χειραφέτηση - με τις κατακτήσεις και τα λάθη μας - έτσι και σήμερα πρωτοπόρες για το ξεκίνημα προς τα μπρός του τόπου και του λαού μας, μέσα από δύσκολα αναμφίβολα μονοπάτια, μα που θα μας οδηγήσουν μακριά από το τέλμα της καρτερίας και της προσμονής............

Με ζωντανό το όραμά για ένα καλλίτερο και δικαιότερο κόσμο και για τη χώρα μας στη θέση που της αξίζει, συνεχίζουμε τον αγώνα μας........

 


 

Η    ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΗΣ  Ε.Γ.Ε. ΣΤΗΝ ΚΩ

Στην Κω πραγματοποιήθηκε η   ετήσια Πανελλαδική Συνδιάσκεψη   της Ένωσης Γυναικών Ελλάδας  στις  10 Οκτωβρίου  2015, με την παρουσία της Προέδρου της Ε.Γ.Ε. κ. Τιτίνας Πανταζή , των Μελών του Πανελλαδικού Διοικητικού Συμβουλίου και  60 εκπροσώπων  από τα Παραρτήματα Αγίου Δημητρίου, Αχαρνών, Δάφνης, Ηλιούπολης,  Παλαιού Φαλήρου  της Αττικής,  αλλά και της Θεσσαλονίκης , των Ιωαννίνων,   της Καβάλας, της Ξάνθης,  της Αλεξανδρούπολης, των Σερρών,  της Γουμένισσας Κιλκίς,    του Βόλου,  της  Καρδίτσας,  της  Πάτρας, του  Αιγίου,   των Χανίων . Η επιλογή της Κω έγινε για να τιμηθεί το τοπικό Παράρτημα και κυρίως  για λόγους στήριξης του ακριτικού νησιού σ΄αυτή τη δύσκολη συγκυρία.

Το Σάββατο στις 10 Οκτωβρίου το πρωί στο κινηματοθέατρο  ΟΡΦΕΑΣ πραγματοποιήθηκε  η  έναρξη και οι  εργασίες της  ανοιχτής Συνδιάσκεψης .

«Ο ρόλος των κοινωνικών κινημάτων στην διαμόρφωση νοοτροπιών και αντιλήψεων» ήταν η ενδιαφέρουσα κεντρική  ομιλία με  ομιλήτρια την κ. Τιτίνα Πανταζή, Πρόεδρο της ΕΓΕ και πρώην Ευρωβουλευτή.

Δεύτερη ομιλία: «Ο ρόλος των Κοινωνικών κινημάτων σε δύσκολους  καιρούς. Η περίπτωση του Μεταναστευτικού προβλήματος»  από τη  νεαρή Δικηγόρο Κορίνα Φιλέρη, δίνοντας έμφαση στις δράσεις αλληλεγγύης.  Το μεταναστευτικό ζήτημα που σημάδεψε τους τελευταίους μήνες την Κω και τα άλλα νησιά,  κυριάρχησε   στη συζήτηση που ακολούθησε.

Εκ μέρους της Ε.Γ.Ε.- Κω η Πρόεδρος  κ. Μαίρη Φάκκου καλωσόρισε τις συνέδρους και τους παρευρισκόμενους, αναφερόμενη στις θεματικές ενότητες και η Γραμματέας  κ. Χρυσούλα Σαπουλίδου παρουσίασε σε μια σύντομη προβολή τις κυριότερες δραστηριότητες στα 31 χρόνια λειτουργίας του Παραρτήματος

Στην έναρξη παραβρέθηκαν και απηύθυναν χαιρετισμό ο Μητροπολίτης κ.κ. Ναθαναήλ, ο  βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Ηλίας Καματερός, η Δημοτική Σύμβουλος κ. Ιωάννα Ρούφα, , η Περιφερειακή Σύμβουλος κ. Ειρήνη Σβύνου, η υπεύθυνη του Κέντρου Συμβουλευτικής Γυναικών κ. Μελίνα Παναγιωτοπούλου.  Γραπτό χαιρετισμό απέστειλε ο Βουλευτής  της Ν.Δ. κ. Μάνος Κόνσολας και τηλεφωνικό προς την κ. Πανταζή από το γραφείο του Βουλευτή του ΠΑΣΟΚ,  κ. Δημήτρη Κρεμαστινού.  Επίσης παραβρέθηκαν Πρόεδροι Φορέων και μέλη της Ε.Γ.Ε

Θέμα της   κλειστής  Συνδιάσκεψης, που ακολούθησε ήταν  : «Ας ξανασκεφτούμε ποιες είμαστε, τι πετύχαμε και για ποιους σκοπούς αγωνιζόμαστε σήμερα»,  με βασικό άξονα: Επαναπροσδιορίζουμε   το όραμά μας, την ταυτότητα , την ιδεολογία και τις διεκδικήσεις μας για την  ισότητα των φύλων  στις νέες κοινωνικές  συνθήκες .

Το θέμα  είχαν επεξεργαστεί προηγουμένως τα Παραρτήματα στα Περιφερειακά Συμβούλια.

Μετά την ολοκλήρωση των εργασιών εκδόθηκε Ψήφισμα για το προσφυγικό-  μεταναστευτικό ζήτημα.

Τα μέλη της ΕΓΕ-ΚΩ ,που είχαν την ευθύνη ,κατέβαλαν κάθε προσπάθεια για την άρτια διοργάνωση  της Συνδιάσκεψης και την υλοποίηση του προγράμματος  της τριήμερης επίσκεψης  των συνέδρων. Ταυτόχρονα φρόντισαν   να  προβάλουν το νησί, προσφέροντας  τσάντες με αντιπροσωπευτικά τοπικά προϊόντα και ξεναγώντας  τις επισκέπτριες στις αρχαιότητες και στις ομορφιές  των χωριών.

 

 

 


 

 

 

 

ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΙΤΙΝΑΣ ΠΑΝΤΑΖΗ ΜΕ ΘΕΜΑ :  "Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ"

 

Όταν  λέμε « κοινωνικά κινήματα» αναφερόμαστε σε ομάδες ανθρώπων που ενώνονται για  να επιφέρουν ή να αποτρέψουν κάποια αλλαγή που επηρεάζει  με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τη ζωή τους.

Βασικός πυλώνας της έννοιας των κοινωνικών κινημάτων είναι ότι οι άνθρωποι, οι πολίτες, έχουν την δύναμη όταν ενώνουν τις δυνάμεις τους,  να παρέμβουν  και να επηρεάζουν τις διαδικασίες των νομοθετικών και κοινωνικών αλλαγών.

Η ανάπτυξη των κοινωνικών κινημάτων  έχει τις ρίζες της στο πολιτικό διάλογο που ξεκίνησε στην Ευρώπη μετά το τέλος του 2ου παγκόσμιου πόλεμου.  Έγινε τότε φανερό, ιδίως για το δημοκρατικό κίνημα, ότι για την διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν αρκούσε μόνον  η ενασχόληση  με την πολιτική. Απαιτείτο και η ενεργός συμμετοχή των πολιτών. Έτσι  εκτός από τα πολιτικά κόμματα, τα συνδικάτα και τις διάφορες ομάδες συμφερόντων, στην εθνική και διεθνή σκηνή, εμφανίζονται και νέες μορφές κοινωνικής οργάνωσης και πάλης με νέες θεματικές.  Θεματικές πού είχαν μείνει για πολλές δεκαετίες στο περιθώριο  ή στην αφάνεια, εισέρχονται τώρα δυναμικά στο δημόσιο χώρο και αποτελούν πλέον πάγια συνιστώσα των δυτικών δημοκρατιών.  Θεματικές όπως  η ισότητα των φύλων, οι φυλετικές διακρίσεις, ο πόλεμος και η ειρήνη, το περιβάλλον, η κατάσταση των χωρών του τρίτου κόσμου, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων κ.α.

 

Η δεκαετία του ΄60, του περασμένου αιώνα, υπήρξε ιδιαίτερα σημαντική  γιατί έφερε δραστικές αλλαγές – σε παγκόσμια κλίμακα – στο τρόπο κινητοποιήσεων αυτών των κινημάτων που σε πολλές περιπτώσεις,  υιοθέτησαν μια σχεδόν  επαναστατική και συγκρουσιακή τακτική.  Κορυφαίες στιγμές αυτής της δεκαετίας ήταν  :  το κίνημα  των πολιτικών δικαιωμάτων στις ΗΠΑ που κινητοποίησε  200.000 και πλέον διαδηλωτές  στην Ουάσιγκτον  ζητώντας και πετυχαίνοντας  τον τερματισμό του φυλετικού διαχωρισμού στα σχολεία ,  στους δημόσιους χώρους και στις δημόσιες υπηρεσίες.

Ο Μάης του ΄68  με επίκεντρο τη Γαλλία  που εξαπλώθηκε σε όλη την Ευρώπη  και  πάλεψε ενάντια στη βία, την καταπίεση της εξουσίας, υπηρέτησε την ειρήνη και την κοινωνική δικαιοσύνη, διεκδίκησε εργατικά και φοιτητικά δικαιώματα, ύμνησε τον έρωτα και τον ρομαντισμό και άφησε τη σφραγίδα του στον αιώνα που πέρασε ως μια από τις κορυφαίες εκδηλώσεις αντίστασης με οδηγό τη νεολαία.  Ενέπνευσε τη συμμαχία εργατών -  σπουδαστών στο θερμό Φθινόπωρο στην Ιταλία και τις κινητοποιήσεις υπέρ της Δημοκρατίας σε διάφορα σημεία του πλανήτη : από την Φρανκική Μαδρίτη μέχρι την κομμουνιστική Πράγα.

 

Ακολούθησε ο  Μάης του 1970, με την  εξέγερση των φοιτητών στο Πανεπιστήμιο του Κεντ, στο Οχάϊο,  ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ. Η διακήρυξή, τους με κεντρικό σύνθημα  «.. Δώστε στην ειρήνη μιαν ευκαιρία..», έμεινε στην ιστορία ως “ Η διακήρυξη της Φράουλας -“The strawberry

statement”. Η Εθνοφρουρά  της πολιτείας του Οχάϊο άνοιξε πυρ εναντίον τους, σκοτώνοντας δύο φοιτήτριες και δύο φοιτητές και τραυματίζοντας σοβαρά άλλους 9.  Το γεγονός αυτό ξεσήκωσε  το  σύνολο σχεδόν του φοιτητικού κόσμου σε όλη την Αμερική, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που πολλά πανεπιστήμια και κολλέγια της Χώρας αναγκάζονται να κλείσουν σε ένδειξη διαμαρτυρίας.   Το πρώτο τηλεγράφημα συμπαράστασης στην εξέγερση του δικού μας Πολυτεχνείου ήρθε από το Πανεπιστήμιο του Κεντ..

 

Στην Ελλάδα τα κοινωνικά κινήματα άργησαν  να πάρουν  τη μορφή που είχαν στον υπόλοιπο  δυτικό κόσμο.  Η κατάσταση στη Χώρα μας   τις δεκαετίες ΄60 και ΄70  - περίοδος διαμόρφωσης και ανάπτυξης των μεταπολεμικών κοινωνικών κινημάτων στην Ευρώπη – με την                    Αποστασία, τη Χούντα και τον αντιδικτατορικό αγώνα  θέτουν άλλες, συγκεκριμένες προτεραιότητες.  Κεντρικό  ζήτημα για την δημοκρατική ελληνική κοινωνία αποτελεί η ανατροπή της Χούντας. Κυρίαρχο ρόλο και  της δικής μας αντίστασης έπαιξαν  η νεολαία και οι φοιτητές (Νομική Σχολή, Πολυτεχνείο).

Μετά  την πτώση της Χούντας το ΄75 , τα κοινωνικά κινήματα αναπτύσσονται με γοργούς ρυθμούς και στην Ελλάδα, με κορυφαίο το γυναικείο κίνημα. Ο ανυποχώρητος και συνεχής αγώνας του γυναικείου κινήματος,  άλλαξε δραστικά τόσο την κατεστημένη νοοτροπία όσο και το νομοθετικό πλαίσιο,  διευκολύνοντας έτσι τη μαζική συμμετοχή των γυναικών  σε όλες τις εκφάνσεις  του δημόσιου βίου.

Τα κοινωνικά κινήματα διακρίνονται από έναν σημαντικό βαθμό   εσωτερικής οργάνωσης  με συνειδητούς στόχους και προσανατολισμούς. Και είναι ακριβώς αυτός ο τρόπος οργάνωσής τους  πού τους δίνει τη δύναμη  να αμφισβητούν τους εδραιωμένους θεσμούς.

 

Τα ιδεολογικά χαρακτηριστικά των νέων κοινωνικών κινημάτων και οργανώσεων σήμερα υπερβαίνουν τις κλασσικές  ιδεολογικές κατηγοριοποιήσεις :

Φιλελευθερισμός/σοσιαλισμός

Δεξιά/αριστερά.

Αντίθετα χαρακτηρίζονται από μια ποικιλομορφία ιδεών και αξιών και στοχεύουν στη διεκδίκηση άμεσων θεσμικών αλλαγών  και διεύρυνση  της πολιτικής και κοινωνικής πολιτικής.

Η άνθιση των νέων κοινωνικών κινημάτων συνδέεται στενά με την κρίση αξιοπιστίας  για τις συμβατικές μορφές πολιτικής συμμετοχής  κυρίως στις κοινωνίες της Δύσης.  Αποτελούν κατά κάποιο τρόπο απάντηση στη κρίση των πολιτικών κομμάτων. Αποκαλύπτουν τι αποκρύπτει το σύστημα για τον εαυτό του, τις σιωπές τη βία και την αυθαιρεσία της εξουσίας. Αναγγέλλουν εναλλακτικές λύσεις και  γιατί δεν  μπορούν οι κατέχοντες την εξουσία σήμερα να ανταποκριθούν στις ανάγκες της κοινωνικής πραγματικότητας.

 

Επί πλέον,  οργανώνονται και νέα κοινωνικά κινήματα πού επικεντρώνουν την  προσοχή τους στις ευαίσθητες πλευρές   της καθημερινής ζωής των ανθρώπων, διατυπώνοντας αιτήματα που άπτονται της καθημερινής μας ζωής . Θέματα όπως τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων, η ενδοοικογενειακή βία, το κίνημα των αντικαπνιστών, το κίνημα των οπαδών της εναλλακτικής ιατρικής, κινήματα καταναλωτών που αντιτίθενται σε πολυεθνικές εταιρείες κ.α. Θέματα που πλέον καθίστανται δημόσια και υπό μια έννοια πολιτικοποιούνται.  Παράλληλα, αναπτύχθηκαν και αναπτύσσονται,       σε διεθνές επίπεδο , κοινωνικά κινήματα κατά της παγκοσμιοποίησης και κατά της λιτότητας.  Οι ακτιβιστές αυτών των κινημάτων υπήρξαν εξαιρετικά επιτυχείς στο να διοργανώνουν εκδηλώσεις ή να διαλύουν  εκδηλώσεις των αντιπάλων τους, με έντονη συναισθηματική  επίδραση στη κοινή γνώμη.

 

Ο ορισμός που έχει δώσει ο Melucci ( καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μιλάνου) για τα ν.κ.κ. :

« Ένα κοινωνικό κίνημα είναι μια συλλογική δράση, ο προσανατολισμός της οποίας εμπεριέχει αλληλεγγύη, εκφράζει μια σύγκρουση και συνεπάγεται τη διάσπαση των κανονιστικών ορίων του συστήματος δράσης, στο οποίο αναφέρεται.»

 

Κλείνοντας, θα ήθελα να τονίσω ότι οι άνθρωποι, οι πολίτες, δεν πρέπει να είναι παθητικοί  θεατές της ζωής και των γεγονότων που εξελίσσονται μπροστά στα μάτια τους αλλά να παρεμβαίνουν δυναμικά και ενεργά αν θέλουν ν’ αλλάξουν, προς όφελος της ανθρωπότητας, την πορεία της Ιστορίας.

 

 

 

Ψήφισμα της Ένωσης Γυναικών Ελλάδας ενάντια στο κύμα προσφύγων

στην Ελλάδα και την Ευρώπη

Εμείς οι γυναίκες της Ένωσης Γυναικών Ελλάδας στην Πανελλήνια Συνδιάσκεψη που οργανώθηκε στην Κω στις !0.10.2015 καταλήξαμε στο παρακάτω ψήφισμα σχετικά με το προσφυγικό και μεταναστευτικό ζήτημα στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.

Από το χειμώνα του 2015 άνθρωποι από τη Μέση Ανατολή και την Ασία υποχρεώνονται να πάρουν το δρόμο της προσφυγιάς με πρώτη πύλη εισόδου τα νησιά μας.

Εκφράζουμε την ανησυχία μας για το κατακλυσμιαίο αυτό φαινόμενο που παίρνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις.

Αναγνωρίζουμε τη δυσκολία αντιμετώπισης ενός τόσο σύνθετου και πρωτοφανούς προβλήματος, τόσο σε εθνικό όσο και σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, ωστόσο οφείλουμε να επισημάνουμε ότι η απουσία μέχρι στιγμής ενός πιο αποτελεσματικού σχεδιασμού και συντονισμού, έχουν οδηγήσει την κατάσταση σε οριακό σημείο με κίνδυνο το αυτονόητο δικαίωμα των προσφύγων στην ζωή.

Ταυτόχρονα αναγνωρίζουμε την μεγάλη προσφορά εθελοντών, ΜΚΟ και απλών πολιτών της χώρας μας που από την πρώτη στιγμή ενεργοποιήθηκαν και εξακολουθούν να προσφέρουν και να συμπαραστέκονται στους πρόσφυγες.

Ενώνουμε κι εμείς τη φωνή μας με όλους τους κοινωνικούς φορείς και ζητάμε από τους εταίρους μας στην Ε.Ε. την άμεση εφαρμογή μέτρων για την ανθρώπινη και αποτελεσματική διαχείριση των ροών των προσφύγων – μεταναστών οι οποίοι παραμένουν σε πάρκα, δρόμους και πλατείες ή μετακινούνται μεμονωμένα σε διάφορες περιοχές της Ελληνικής Γης ή παραμένουν εγκλωβισμένοι στα σύνορα γειτονικών μεταξύ τους χωρών της Ένωσης, μέχρι την μετακίνησή τους στον τελικό προορισμό τους.

Ζητούμε να γίνει επιτέλους σεβαστή η τήρηση της Οικουμενικής Διακήρυξης για τα ανθρώπινα Δικαιώματα και των λοιπών Συνθηκών που αφορούν στο σεβασμό της Ανθρώπινης Ζωής και Αξιοπρέπειας.

 

 

ΚΥΡΙΩΣ ΟΜΩΣ , ΖΗΤΟΥΜΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΡΙΝ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΑΡΕΙ ΑΝΕΞΕΛΓΚΤΕΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΣΟ ΓΙΑ ΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΟΣΟ ΚΑΙΙ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ –

ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΕΕ.

 

 

 

 


 

ΘΕΜΑ : "Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ; Να τι θα λέγαμε στις γυναίκες σήμερα"

 

 

Η ΕΝΩΣΗ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ πραγματοποίησε την ετήσια Πανελλαδική Συνδιάσκεψή της το Σάββατο 11 Οκτωβρίου στην όμορφη πόλη των Ιωαννίνων.  Το θέμα που απασχόλησε τις 150 περίπου εκπροσώπους των παραρτημάτων της ΕΓΕ από όλες τις γωνιές της Ελλάδας καθώς και τα εκλεγμένα μέλη του Πανελλαδικού Διοικητικού Συμβουλίου ήταν "Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ; Να τι θα λέγαμε στις γυναίκες σήμερα".

Εισηγήτριες  ήταν η κα Ελένη Μαραγκουδάκη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, που ανέλυσε το θέμα  "Οι γυναίκες στην εκπαίδευση και το έλλειμμα Δημοκρατίας" και η κα Βούλα Τσίλη, Δικηγόρος και Δημοτική Σύμβουλος Ιωαννίνων, που μίλησε με βάση την 20χρονη εμπειρία της στην Τοπική Αυτοδιοίκηση με θέμα "Η Δημοκρατία στο θεσμό των Ο.Τ.Α.  Η εφαρμογή των διατάξεων του Συντάγματος στην Ισότητα"  καθώς και εκπρόσωποι των παραρτημάτων.

΄Οσα ακούστηκαν από όλες τις εισηγήτριες οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η Δημοκρατία στην Ελλάδα βρίσκεται σε κίνδυνο, επειδή καταστρατηγείται η Παγκόσμια Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, επειδή παραβιάζονται Διεθνείς Συμβάσεις Εργασίας  καθώς και πολλά άρθρα  του Ελληνικού Συντάγματος.

Συμπερασματικά συνάγεται ότι  η δημοκρατία δεν μπορεί να λειτουργήσει, όταν ο λαός αντιμετωπίζει οξύ κοινωνικό πρόβλημα και μεγάλη εξαθλίωση του πληθυσμού, όταν υπάρχουν κοινωνικές ανισότητες, φτώχεια, έλλειψη ίσων ευκαιριών, και παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων.  Οι γυναίκες πρέπει να είναι σε εγρήγορση για την προάσπιση των δικαιωμάτων τους σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο, γιατί σήμερα κινδυνεύει να ακυρωθεί  η όποια πρόοδος  είχε συντελεστεί τα προηγούμενα χρόνια στο θέμα της ισότητας των δύο φύλων.

 

Στο τέλος των εργασιών της Συνδιάσκεψης εγκρίθηκε ομόφωνα το παρακάτω   Ψ  Η  Φ  Ι  Σ  Μ  Α

 

 

 

ΨΗΦΙΣΜΑ

Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης της Ένωσης Γυναικών Ελλάδας

Ιωάννινα 11 Οκτώβρη 2014


Η Ένωση Γυναικών Ελλάδας έχοντας υπόψη την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που είναι η βασική διεθνής έκφραση των απαραβίαστων δικαιωμάτων όλων των μελών της ανθρώπινης οικογένειας και παντού.

Έχοντας υπόψη, πως στη Διακήρυξη αυτή καταγράφεται μεγάλος αριθμός αστικών, πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων του ανθρώπου, όπως η κοινωνική ασφάλιση, η ιδιοκτησία, η ίση αμοιβή για ίση εργασία, η δίκαιη και ικανοποιητική αμοιβή που διασφαλίζει έναν τρόπο ζωής που αρμόζει στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια, το ικανοποιητικό βιοτικό επίπεδο για την υγεία και ευημερία, την προστασία της μητρότητας και της παιδικής ηλικίας, κ.ά.

Εκτιμώντας πως πολλά από αυτά τα δικαιώματα καταπατούνται στη χώρα μας εξαιτίας της επιβολής αυστηρών περιοριστικών μέτρων σε βάρος των αδύναμων εισοδηματικά πολιτών.

Λαμβάνοντας υπόψη πως με την πολιτική και πρακτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών της, πρέπει να εξασφαλίζεται ο σεβασμός των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Ζητούμε

Από την Επιτροπή Δικαιωμάτων, που είναι το κύριο σώμα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, να επιβλέψει στη χώρα μας σχετικά με την εφαρμογή Συμφώνων για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στα οικονομικά, ηθικά και κοινωνικά, τη στιγμή που εδώ εξακολουθούν να φοροδιαφεύγουν πλείστοι όσοι δεν ανήκουν στα πενιχρά οικονομικά βαλάντια.

 

Το παρόν ψήφισμα να σταλεί στους:

  1. Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας κ Κάρολο Παπούλια.

  2. Πρωθυπουργό της Ελλάδας κ Αντώνη Σαμαρά και Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης κ. Ευάγγελο Βενιζέλο , σε όλα τα πολιτικά κόμματα και στη Βουλή των Ελλήνων.

  3. Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Ζαν- Κλώντ Γιούγκερ,

IV. Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών κ. Μπα Γκι-Μουν

V. Σε όλα τα ΜΜΕ, καθώς και στην Ένωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου

VI. Στη Γενική Γραμματεία Ισότητας.

 

 

 

 

 

 

Δ Ε Λ Τ Ι Ο Τ Υ Π Ο Υ

«Η Ελληνίδα στον χρόνο» ήταν το θέμα της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης της ΄Ενωσης Γυναικών Ελλάδας (Ε.Γ.Ε.), που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 19 Οκτωβρίου 2013 στο Αίγιο.

Η δραστηριότητα των γυναικών, που πρωτοστάτησαν διαχρονικά στις κοινωνικές - κι όχι μόνον - εξελίξεις, ήταν στο επίκεντρο αυτής της Συνδιάσκεψης, κατά την οποία παρουσιάστηκαν όλες οι πτυχές της δύναμης και της ευαισθησίας των γυναικών, εκφράζοντας συγχρόνως και την αδιαπραγμάτευτη θέση τους πως θα παραμείνουν στις επάλξεις παλεύοντας για ένα καλύτερο αύριο για όλους , μα πάνω απ’ όλα για τη νέα γενιά, έτσι όπως πάντα το έπραξε διαχρονικά η Ελληνίδα γυναίκα.

Η Ένωση Γυναικών Ελλάδας, που κάθε χρόνο επιλέγει ένα θέμα αιχμής το οποίο επεξεργάζεται, συζητά και εκδίδει σε ημερολόγιο, στη Συνδιάσκεψη του Αιγίου, απότισε φόρο τιμής και στις γυναίκες που άνοιξαν το δρόμο για τη μόρφωση των γυναικών και την κοινωνική και οικονομική ανεξαρτησία τους.

Η Πρόεδρος του Πανελλαδικού Δ.Σ. της ΄Ενωσης Γυναικών Ελλάδας, πρώην Ευρωβουλευτής, Τιτίνα Πανταζή κατά την έναρξη της Συνδιάσκεψης αναφέρθηκε στην απόφαση να τιμηθούν γνωστές και άγνωστες γυναίκες, που αγωνίστηκαν δίπλα στους άντρες και έδωσαν τη ζωή τους, τα παιδιά τους και την περιουσία τους σε όλους τους επαναστατικούς και εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες της πατρίδας, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.

Και αναφερόμενη στην επικαιρότητα τόνισε:

- Για να πάρουμε κουράγιο απ’ αυτές τις γυναίκες που με τόση δύναμη ψυχής ξεπέρασαν χειρότερες κρίσεις και καταστάσεις στην μακραίωνη ιστορία της Χώρας μας,

- Για να πάρουμε κουράγιο ν’ αγωνιστούμε με σθένος και αποφασιστικότητα για την περιφρούρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μας που με τόσους κόπους και αγώνες κατακτήσαμε και που λόγω της σημερινής οικονομικής κρίσης σταδιακά καταργούνται.

Κι ήταν καθοριστικής σημασίας τα λόγια της καθώς όλες οι γυναίκες πιστεύουν ακράδαντα και το αποδεικνύουν στην πράξη πως πρέπει να εξακολουθήσουν να διεκδικούν το θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα στην εργασία, γιατί η οικονομική τους ανεξαρτησία είναι προαπαιτούμενο της αυθυπαρξίας των γυναικών. Και είναι αδήριτη ανάγκη για τις σύγχρονες γυναίκες να βρούν τη δύναμη να εξακολουθήσουν να μεγαλώνουν τα παιδιά τους ακόμη και χωρίς κρατική στήριξη, βοηθώντας η μία  την άλλη.

Εξάλλου, σαν ένα είδος  ψηφίσματος , από όλες οι γυναίκες που παραβρίσκονταν στις εργασίες της Συνδιάσκεψης  εκπροσωπώντας  τις γυναίκες  από κάθε γωνιά της χώρας,  διακηρύχθηκε η επιμονή τους  να εξακολουθήσουν τον αγώνα για:

*Μια κοινωνία που θ’ αγκαλιάζει όλους τους ανθρώπους, χωρίς διακρίσεις φύλου, φυλής , ηλικίας, οικονομικής ή κοινωνικής θέσης, και για:

* Ένα κράτος που να  σέβεται και να προστατεύει  τον άνθρωπο.  Να τον αντιμετωπίζει  ως πολίτη και όχι   ως δούλο.

Μέσα από τις εισηγήσεις των ομιλητριών στη Συνδιάσκεψη αναζητήθηκε η πορεία της Ελληνίδας  και προβλήθηκαν γυναίκες που άφησαν το δικό τους αποτύπωμα στον Αγώνα της καθημερινότητας, στα Γράμματα, στις Επιστήμες, στις Τέχνες, αναδεικνύοντας  τα πρότυπα γυναικών που αγωνίστηκαν διαχρονικά για τα ανθρώπινα δικαιώματα και πέτυχαν.

Συγκεκριμένα, η φιλόλογος  Βάσω Ψυχράμη αναφέρθηκε στην παρουσία της Ελληνίδας στις επιστήμες, στα Γράμματα, στις Τέχνες και την καθημερινή ζωή, κατά την αρχαιότητα, στο Βυζάντιο και στα νεότερα χρόνια.

Η Παρ.Μεντζελοπούλου, Λέκτορας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, μίλησε για το πως  η γυναίκα γιατρός συνέβαλε στην προώθηση των ιατρικών επιτευγμάτων αλλάζοντας το πρόσωπο της ιατρικής. Η ποιήτρια-ζωγράφος Λένα Κουτσοχέρα μίλησε σχετικά με τις γυναικείες μορφές στο ελληνικό ποιητικό τοπίο.

Η  κοινωνική επιστήμων Ελ. Λαγουδάκη αναφέρθηκε στο γυναικείο συνδικαλισμό αναφορικά με τις γυναίκες σταφιδοεργάτριες του Αιγίου και η  Βασ. Καλλιμάνη, (1οβραβείο Γυναικείας Επιχειρηματικότητας 2009) μίλησε για τις δυσκολίες αλλά και τις δυνατότητες που αντιμετωπίζει η γυναίκα στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης.

Εκπληκτική ήταν η ομιλία της  τέως προέδρου ΕΚΑΜΕ-ΑΜΕΑ Μαρίας Αλεξανδροπούλου, η οποία  μίλησε  σχετικά με τον αγώνα μιας γυναίκας -  μάνας ενός παιδιού με ειδικές δυνατότητες- και αναφέρθηκε με υποδειγματική υπευθυνότητα στην ίδρυση και εθελοντική προσφορά του Κέντρου Αποκατάστασης και Μέριμνας Αιγίου.

Η προβολή ενός σημαντικότατου ντοκυμαντέρ, που επιμελήθηκαν οι γυναίκες από το Παράρτημα της Ε.Γ.Ε. στην Κω και το οποίο θα προβληθεί σε κεντρική αίθουσα της Αθήνας κατά την παρουσίαση του Ημερολογίου της Ε.Γ.Ε. για το 2014, έδωσε τη δυνατότητα να καταμετρηθεί η υπέρμετρη δύναμη των γυναικών από την αρχαιότητα μέχρι τη σημερινή κρίση στην πατρίδα μας.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗΣ ΜΕ ΘΕΜΑ:

"ΤΟ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ ΚΙΝΗΜΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ"

Την πρώτη και τη μεγαλύτερη ευθύνη για την οικονομική και την κοινωνική κρίση που περνάμε, φέρουν οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου μας. Η έλλειψη διαφάνειας, η αναξιοκρατία, η διόγκωση του δημόσιου τομέα, η αποδιοργάνωση της δημόσιας διοίκησης, η κακοδιαχείριση του δημόσιου πλούτου, η εγκατάλειψη της υπαίθρου, η απαξίωση του πρωτογενούς τομέα της παραγωγής, η μη ορθολογική διαχείριση των κοινοτικών πόρων και ευρωπαϊκών προγραμμάτων, η λεηλάτηση των ασφαλιστικών ταμείων που χτίστηκαν με τους κόπους των εργαζομένων – γυναικών και ανδρών -, η έλλειψη του όποιου κρατικού ελέγχου στην αλόγιστη διασπάθιση του δημόσιου χρήματος κ.α., βαραίνουν κατ’εξοχήν τους πολιτικούς μας που είχαν την ευθύνη της διακυβέρνησης της χώρας αλλά και τις άλλες αντιπολιτευόμενες δυνάμεις για τις στείρες αντιπαραθέσεις τους.

Την ευθύνη όμως πρέπει να την ψάξουμε και σε εμάς τους απλούς πολίτες – γυναίκες και άνδρες. Στις δικές μας συμπεριφορές. Στις δικές μας πράξεις αλλά και παραλείψεις. Στη δική μας παρουσία αλλά και απουσία. Πρέπει να παραδεχτούμε ότι εφησυχάσαμε. Ζούσαμε ανίδεοι μέσα σε μια δανεική ευημερία και νομίζαμε ότι έτσι θα ζούσαμε για πάντα. Θεωρήσαμε «κεκτημένα μας» τις κατακτήσεις μας που πετύχαμε με σκληρούς αγώνες. Πιστέψαμε ότι κανείς δεν θα μπορούσε ποτέ ξανά να μας τα πάρει πίσω και δεν επαγρυπνούσαμε. Κι’αυτό, παρά το γεγονός ότι από το 2000 είχαν αρχίσει να μιλούν στην Ευρώπη και αλλού για «ευέλικτες μορφές εργασίας», να χρησιμοποιείται όλο και συχνότερα ο όρος «απασχολησιμότητα» και όχι απασχόληση, να προωθείται η ιδέα της ιδιωτικής ασφάλισης…. Μας «διέφυγε» να προλάβουμε και να εμποδίσουμε την εξάπλωση λαθεμένων πολιτισμικών προτύπων που οφείλαμε μέσα από την οικογένεια και τους χώρους δουλειάς να είχαμε εμποδίσει και έγκαιρα να είχαμε ανατρέψει.

Τώρα που η πτώχευση της χώρας βρίσκεται προ των πυλών, το γυναικείο κίνημα καλείται, στο μέγεθος που του αναλογεί, να συμβάλει στη διαχείριση της δυσκολότερης περιόδου της μετεμφυλιακής Ελλάδας.

Τι μπορεί να κάνει το Γυναικείο Κίνημα απέναντι σ’αυτή τη λαίλαπα;

Το Γυναικείο Κίνημα πρέπει πρώτα απ’ όλα να ξαναγίνει Κίνημα: να βγει στους δρόμους, να διεκδικήσει αλλαγές, να συγκρουστεί με απόψεις και πολιτικές, ν’αποκτήσει ροή ιδεών και δυναμική, να θέσει νέους στόχους που ν’ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις των καιρών, να δώσει απαντήσεις στα ερωτήματα της Κοινωνίας και αν δεν τις έχει, να τις γυρέψει. Και για να γίνουν όλα αυτά, πρέπει πρώτα όλες εμείς που απαρτίζουμε το Γυναικείο Κίνημα, να αποφασίσουμε τι περιμένουμε τελικά απ’αυτό και από εμάς τις ίδιες. Τι Κοινωνία θέλουμε να δημιουργήσουμε; Τι πρότυπα θέλουμε να προβάλουμε; Τι ιδεολογία θέλουμα να στηρίξουμε; Γιατί για να ανήκουμε όλες στην ίδια οργάνωση, θα πρέπει να μοιραζόμαστε κοινές ιδέες, απόψεις και οράματα. Πρέπει να οραματιστούμε μια Κοινωνία και αυτή να διεκδικήσουμε μέχρι τέλους.

Ας ξεκινήσουμε με τον αγώνα για τη στήριξη και την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι η μόνη εφικτή αμυντική δύναμη τη στιγμή που το κοινωνικό κράτος καταρρέει. Οι ατομοκεντρικές κοινωνίες καλούνται να αφυπνιστούν και να θυμηθούν τις αξίες της συλλογικότητας, της αμοιβαιότητας και της αλληλεγγύης.

Η κοινωνική αλληλεγγύη και ο εθελοντισμός αποτελούν ισχυρό αντίδοτο σ’αυτή την πολυεπίπεδη κρίση που βιώνουμε και προσπαθούμε να επιβιώσουμε.

Ας επιδιώξουμε λοιπόν να δημιουργηθεί ένα νέο, σύγχρονο Γυναικείο Κίνημα, που αυτή τη φορά οι στόχοι του θα είναι να χαλυβδώσει τις γυναίκες απέναντι στα νέα δύσκολα αδιέξοδα της εποχής μας, να τις επανεκπαιδεύσει ώστε να αυτοπροστατεύονται από κάθε είδους εκμετάλλευση και από τη βία, που τόσο απρόσμενα μπήκε και στη δημόσια ζωή και κυρίως να τις βοηθήσει να επαναπροσδιορίσουν το ρόλο τους μέσα στην κοινωνία.

Εμείς, οι γυναίκες της ΕΝΩΣΗΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ, πιστεύουμε ότι:

*Η ισότητα των φύλων αποτελεί βασικό άξονα της επιδιωκόμενης οικονομικής ανάπτυξης μέσα από ένα πνεύμα κοινωνικής συνοχής.

*Η πολιτική/νομοθετική παρέμβαση επιβάλλεται τόσο στο θέμα των εργασιακών συνθηκών για τη γυναίκα, όσο και στο θέμα της κοινωνικής της παρουσίας και της ψηχολογικής της στήριξης.

*Οι διαρθρωτικές αλλαγές πρέπει να ξεκινήσουν από την κορυφή της πυραμίδας, με ειδικές νομοθετικές ρυθμίσεις και έναν πολιτικό σχεδιασμό που θα λαμβάνει υπόψη του τις συνέπειες από τον κοινωνικό αποκλεισμό των γυναικών, θέτοντας επιτέλους σε εφαρμογή τους στόχους της Στρατηγικής της Λισσαβόνας.

*Η κοινωνική συνοχή και η δικαιοσύνη, είναι απαραίτητες για την αρμονική και βιώσιμη ανάπτυξη. ΄Όσο βαθαίνει η οικονομική κρίση, εμμένοντας σε πολιτικές λιτότητας, τόσο περισσότερο θα αποδυναμώνονται οι πολιτικές ισότητας και τα κοινωνικά δικαιώματα θα συρρικνώνονται.

*Για την έξοδο από την κρίση είναι αναγκαία μια νέα πολιτική αντίληψη που θα δίνει ώθηση στην ανάπτυξη και θα στηρίζεται στην αλληλεγγύη και όχι στη χειραγώγηση των οικονομιών και τη διολίσθησή τους στον φαύλο κύκλο λιτότητας, χρέους και ύφεσης.

Για όλα τα παραπάνω, εμείς οι γυναίκες της ΄Ενωσης Γυναικών Ελλάδας, ενεργοποιούμαστε ξανά, στηρίζουμε την οικογένεια και τα παιδιά μας και όλους όσους εξαρτώνται από εμάς. Συμμετέχουμε σε συλλογικές προσπάθειες αλληλεγγύης και εθελοντισμού στη γειτονιά μας, στους χώρους δουλειάς, προκειμένου να κρατήσουμε όρθια την ανθρωπιά μας και να ενισχύσουμε τον κοινωνικό ιστό. Επικοινωνούμε μεταξύ μας και συνεργαζόμαστε με λοιπές οργανώσεις πολιτών ώστε να κρατήσουμε ζωντανό το ενδιαφέρον μας για τον συνάνθρωπο, το περιβάλλον και τον πολιτισμό. Δεν παραιτούμεθα από τον προσωπικό μας αγώνα και τη συμμετοχή μας στα κοινά, γιατί στα δύσκολα η γυναικεία ευαισθησία και ευρηματικότητα κρίνεται απαραίτητη. Αγωνιζόμαστε για τα κεκτημένα μας και κρατάμε το ηθικό μας αλώβητο για τα πιο δύσκολα που έπονται. Να δούμε την κρίση και από τη θετική της πλευρά, απελευθερώνοντας τη φαντασία και το μεράκι μας και απαλλαγμένες από πρότυπα που δεν μας οδήγησαν πουθενά, να εκμεταλλευτούμε τον χρόνο και τις δεξιότητές μας ψυχοθεραπευτικά από τη δημιουργία ενός λαχανόκηπου έως το πλέξιμο ενός πουλόβερ για τα αγαπημένα μας πρόσωπα.

Στο άμεσο μέλλον προτιθέμεθα να προχωρήσουμε στις εξής ενέργειες:

  • Προτάσεις για αναπτυξιακά προγράμματα για γυναίκες
  • Δημιουργία Δικτύου ενημέρωσης (ηλεκτρονικής έκδοσης – προώθηση εντύπων για ευκαιρίες – διαγωνισμούς κλπ.)
  • Δημιουργία Δικτύου Εθελοντών (Τράπεζα χρόνου – δηλαδή κατάθεση του διαθέσιμου χρόνου μας σε μια «Τράπεζα Χρόνου» που θα δημιουργήσει η οργάνωση, προκειμένου να προσφέρουμε εθελοντικά διάφορες υπηρεσίες σε άτομα που έχουν ανάγκη, όπως π.χ. φύλαξη και μελέτη παιδιών, συντροφιά ή ψώνια σε ηλικιωμένους και ότι άλλο μπορεί να έχει κατατεθεί ως ανάγκη σ’αυτή την «Τράπεζα Χρόνου»).
  • Ανάπτυξη Πρωτοβουλιών από τα Παραρτήματα για συγκρότηση ή για συμμετοχή σε Αναπτυξιακές Συμπράξεις, σύμφωνα με το Νόμο 4019/2011 (ΦΕΚ 216 Α/30.09.2011).
  • Σε συνεργασία με τα λοιπά Παραρτήματα της Περιφέρειας, μέσω του Πανελλαδικού Διοικητικού Συμβουλίου, να υπάρχει αμφίδρομη πληροφόρηση και δράση ώστε να διακινούνται προϊόντα γεωργικά, κτηνοτροφικά και οικοτεχνίας από την Περιφέρεια προς τα Παραρτήματα αστικών περιοχών για διάθεση προς τους φίλους και τα μέλη μας (αλλά και τους δημότες της περιοχής) σε προσιτές τιμές (βάσει καταστάσεων ενδιαφέροντος).
  • Σε συνεργασία με την Γ.Γ.Ι.Φ. να δημιουργηθούν δωρεάν ιστοσελίδες στο διαδίκτυο για τις γυναίκες που δημιουργούν χειροποίητα είδη, ώστε να διατίθενται στην πελατεία τους μέσω ηλεκτρονικού εμπορίου, εξοικονομώντας χρόνο και λειτουργικά έξοδα (διανομή οδηγού με τις ηλεκτρονικές διευθύνσεις και τον τομέα δραστηριότητας).
  • Να συμπεριληφθούν στις δραστηριότητες των συλλόγων και των Παραρτημάτων της ΕΓΕ, μαθήματα δημιουργικής απασχόλησης.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΕΓΕ

Η γυναίκα πλήττεται κοινωνικά οικονομικά και ψυχικά

16.10.2012

Συμμετείχε και αντιπροσωπεία του παραρτήματος Κομοτηνής

 


 

Tο  Σάββατο 13-10-2012 στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του Δημαρχείου Θεσσαλονίκης πραγματοποιήθηκε η πανελλαδική Συνδιάσκεψη της Ένωσης Γυναικών Ελλάδας, με θέμα «Το Γυναικείο Κίνημα μπροστά στα αδιέξοδα της εποχής μας » στην οποία παρευρέθη και χαιρέτισε  η Πρόεδρος της ΕΓΕ Τιτίνα Πανταζή και σύσσωμο το διοικητικό συμβούλιο, καθώς και  τα μέλη των διοικουσών επιτροπών των παραρτημάτωντης Ε.Γ.Ε, απ’ όλη την χώρα. Από το Παράρτημα της  Κομοτηνής συμμετείχαν οι  Κούλα Παπαδριέλλη, Έλπη Μπλεκάτση, Χαρούλα Πιατίδου και Μάγδα Πνευματικάκη.

Στο συνέδριο συμμετείχαν με εισηγήσεις τους η  Έφη Μπέκου, γ. γραμματέας Πρόνοιας του υπ. Εργασίας, πρώην Γ . Γρ. Ισότητας των φύλων, η Καλυψώ Γιούλα, αντιδήμαρχος Κοινωνικής Πρόνοιας Δήμου Θεσσαλονίκης, ο  Γιάννης Αδαμόπουλος, κοινωνιολόγος, σχολικός σύμβουλος, καθηγητής ΤΕΙ. και η Αθανασία Λαζαρίδου, κοινωνιολόγος.

Κοινό συμπέρασμα που προέκυψε από τη συνδιάσκεψη είναι ότι όπως σε όλες τις κρίσεις και τις καταστάσεις που επιβαρύνουν τις κοινωνίες, η γυναίκα πλήττεται ιδιαίτερα,  τόσο οικονομικά, όσο και κοινωνικά και ψυχικά. Για τους λόγους αυτούς η παρουσία του γυναικείου κινήματος είναι απαραίτητη όσο ποτέ στα κοινωνικά και πολιτικά δρώμενα και στην κατεύθυνση αυτή θα δραστηριοποιηθεί η οργάνωση.

ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ «ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΗΣ ΔΙΠΛΑΝΗΣ ΠΟΡΤΑΣ»

Παράλληλα εγκαινιάστηκε έκθεση φωτογραφίας της Καίτης Παπαναούμ με τίτλο «Γυναίκες του κόσμου» που φιλοξενείται στο  κτίριο αρχιτεκτονικού σχεδίου του δήμου Θεσσαλονίκης (Αγγελάκη 13). «Γυναίκες του κόσμου είναι οι γυναίκες της διπλανής πόρτας. Γυναίκες εργαζόμενες, άνεργες, νοικοκυρές, μητέρες, που αγωνίζονται για την καθημερινότητα. Γυναίκες από διάφορα μέρη της Γης, με διαφορετικά ήθη και έθιμα, ενδυμασία, κουλτούρα, πολιτισμό, είναι οι γυναίκες που συνάντησα στα ταξίδια μου», εξηγεί η φωτογράφος. Η έκθεση που πραγματοποιείται στο πλαίσιο της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης της Ένωσης Γυναικών Ελλάδας θα διαρκέσει ώς τις 21 Οκτωβρίου (Δευτέρα - Παρασκευή 10.00 - 18.00, Σάββατο - Κυριακή 18.00 - 21.00) κι αξίζει αν βρεθείτε στην Θεσσαλονίκη να την επισκεφθείτε.

 

 

 

 

 ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΤΟΝ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟ ΤΗΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΓΕ ΤΙΤΙΝΑΣ ΠΑΝΤΑΖΗ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟ ΠΡΟΣΚΕΚΛΗΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗΣ.

ΕΠΙΣΗΣ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΜΕ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΠΟΥ ΑΝΑΡΤΗΘΗΚΑΝ  ΣΤΗΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΤΟΠΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ Larissanet.gr

TEΛΟΣ  ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ You Tube ΜΕ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΜΑΣ

 

 

ΘΕΜΑ:  ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ

 

Χαιρετισμός της Τιτίνας Πανταζή, Προέδρου του Π.Δ.Σ. της

                                                                                                      

 Ε.Γ.Ε. στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη – Λάρισα 15/10/2011

 

 

Όσο η οικονομική κρίση και η παγκόσμια ύφεση βαθαίνει, όσο η πολιτική υποτάσσεται πλήρως στην κερδοσκοπική οικονομία και στις αγορές, τόσο περισσότερο τα αδιέξοδα θα εντείνονται και τα ανθρώπινα δικαιώματα θα παραβιάζονται. Κυρίως εκείνα που έχουν να κάνουν με την εργασία.

Το δικαίωμα στην εργασία αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα του ανθρώπου, όπως εξάλλου αυτό διατυπώνεται και στην Οικουμενική διακήρυξη για τα ανθρώπινα δικαιώματα του ΟΗΕ, και συγκεκριμένα η διακήρυξη λέει:

·       Κάθε άτομο έχει δικαίωμα στην εργασία, την ίση αμοιβή για ίση εργασία και το δικαίωμα του συνδικαλίζεσθαι.

·       Κάθε άτομο έχει δικαίωμα σε λογικό ωράριο εργασίας και σε άδεια με πλήρεις αποδοχές.

·       Κάθε άτομο έχει δικαίωμα στην κοινωνική ασφάλιση, στην εξασφάλιση των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτιστικών δικαιωμάτων του.

·       Όλοι έχουν δικαίωμα σε ικανοποιητικό βιοτικό επίπεδο για τους ίδιους και την οικογένειά τους που θα περιλαμβάνει την τροφή, τη στέγαση, το ρουχισμό, την ιατρική περίθαλψη και την κοινωνική ασφάλιση.

·       Καμιά διάταξη της Διακήρυξης δεν παρέχει σε ένα κράτος, σε μια ομάδα ή σε ένα άτομο οποιοδήποτε δικαίωμα να επιδίδεται σε ενέργειες ή να εκτελεί πράξεις που αποβλέπουν στην άρνηση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών που εξαγγέλλονται απ’ αυτήν.

 

Τα ανθρώπινα δικαιώματα αποσκοπούν στην ανάπτυξη των κοινωνιών, με απώτερο σκοπό την ευημερία τόσο σε προσωπικό όσο  και σε συλλογικό επίπεδο. Η καταπάτηση τους αποτελεί αιτία κοινωνικών αναταραχών και συγκρούσεων που οδηγούν στην διάρρηξη του κοινωνικού ιστού και την επικράτηση του χάους.

Σήμερα, είναι γεγονός ότι με το πρόσχημα της Οικονομικής κρίσης τα ανθρώπινα δικαιώματα υπονομεύονται ή καταπατούνται βάναυσα. Ιδιαίτερα οι λεγόμενες ευπαθείς ομάδες -γυναίκες, νέοι, ηλικιωμένοι, ΑΜΕΑ, μετανάστες – βάλλονται περισσότερο από τα σκληρά μέτρα λιτότητας που υποβαθμίζουν το βιοτικό τους επίπεδο σπρώχνοντάς τες στο περιθώριο της ζωής.

Οι νέοι άνθρωποι μην έχοντας εργασία, δεν ονειρεύονται, δεν μπορούν να δημιουργήσουν οικογένεια, δεν έχουν που να διοχετεύσουν την δυναμικότητά τους και δεν είναι λίγες οι φορές που καταφεύγουν σε βίαιες συμπεριφορές, ή σε τεχνητούς παραδείσους που προσφέρουν το αλκοόλ και τα ναρκωτικά.

Ένα και μοναδικό ερώτημα κυριαρχεί στα χείλη όλων μας: Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς οι απλοί πολίτες απέναντι σ’ αυτή τη λαίλαπα;

Ν ξαναφέρουμε στη ζωή μας τις παλιές αξίες που στήριξαν το λαό μας σε άλλες κρίσιμες στιγμές. Να ξαναποκτήσουμε συλλογική κοινωνική συνείδηση. Να φύγουμε από το εγώ και έναν στείρο ατομικισμό και να αναπτύξουμε την κοινωνική αλληλεγγύη με σχέσεις αλληλοϋποστήριξης σε μια δοκιμαζόμενη κοινωνία, γιατί η κοινωνική αλληλεγγύη επανέρχεται, όχι πλέον ως ιδεολόγημα, αλλά ως αδήριτη ανάγκη.

Να ξαναθυμηθούμε τον εθελοντισμό που είναι μια κορυφαία λειτουργία μιας κοινωνίας που εμφορείται από δημοκρατικά ιδεώδη.

Το γυναικείο κίνημα μπορεί να προσφέρει τα μέγιστα σε αυτή την περίσταση.

 

Να δούμε τι μπορεί να προσφέρει στους άνεργους  και κυρίως στις άνεργες γυναίκες η ενδιαφέρουσα πρόταση της κοινωνικής οικονομίας και της κοινωνικής επιχειρηματικότητας. Και αν πράγματι αποτελεί μια σοβαρή διέξοδο στα αδιέξοδα που δημιουργεί η κρίση να την υιοθετήσουμε και να συμβάλλουμε, όσο μπορούμε, στην υλοποίησή της.

 

 

ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΕΥΤΟΥ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ Μ. ΘΕΟΧΑΡΗ

      ΄Ολες μας γνωρίζουμε ότι διανύουμε μία από τις δυσκολότερες περιόδους της σύγχρονης ιστορίας μας. Βιώνουμε μία πρωτοφανή οικονομική κρίση, που βρήκε τη χώρα μας αθωράκιστη, με ευρωπαϊκές αλλά και παγκόσμιες διαστάσεις, που δεν δημιουργήθηκε από τη μία στιγμή στην άλλη. Αντιμετωπίζουμε μία τεράστια κρίση χρέους.

 

Γιατί φτάσαμε ως εδώ; Σίγουρα οι ευθύνες είναι διαχρονικές και διακομματικές. Πολιτικό σύστημα, δημόσια διοίκηση, επιχειρηματική τάξη, με αφορμή την δημοσιονομική κρίση, βρέθηκαν μπροστά στα αποτελέσματα του τρόπου με τον οποίο διαχειρίστηκε η χώρα τον εαυτό της εδώ και δεκαετίες.

Τρία ΚΠΣ με τεράστιους πόρους δαπανήθηκαν επενδύοντας σε ένα θνησιγενές παραγωγικό πρότυπο, αγνοώντας παραμέτρους όπως η παραγωγικότητα και η ανταγωνιστικότητα και επενδύοντας στην εσωστρέφεια και στην αντιπαραγωγικότητα. Πρέπει λοιπόν, με την ευκαιρία της κρίσης, να αλλάξουμε το αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας, κάνοντάς το πιο παραγωγικό, ανταγωνιστικό, εξωστρεφές, επενδύοντας στην καινοτομία και στην υγιή επιχειρηματικότητα.

Πώς θα το πετύχουμε αυτό; Θα το πετύχουμε με στοχευμένη ανάπτυξη σε συγκεκριμένους τομείς, οι οποίοι θα προσθέτουν άμεσα στο ΑΕΠ, θα δημιουργούν θέσεις εργασίας, θα δίνουν έσοδα στα ασφαλιστικά ταμεία. Και βεβαίως αυτοί οι κλάδοι είναι τα έργα, μικρά και μεγάλα, ο τουρισμός, η «πράσινη» ενέργεια, ο αγροτοδιατροφικός τομέας, ο οποίος αποτελεί και την παραγωγική βάση του Νομού μου, αλλά και της Θεσσαλίας γενικότερα.

Δυστυχώς η κρίση δεν έχει μόνο οικονομικές ή δημοσιονομικές, αλλά και τεράστιες κοινωνικές συνέπειες. Συνέπειες που απειλούν να διαταράξουν την κοινωνική ισορροπία και να διαρρήξουν τον κοινωνικό ιστό.

 

Είναι γεγονός ότι, διαχρονικά, κάθε μορφής οικονομική κρίση θέτει σε κίνδυνο τις προοπτικές γρήγορης ανάπτυξης της χώρας που πλήττεται από την κρίση και αναγκάζεται να εφαρμόσει έκτακτα μέτρα λιτότητας. Η περιστολή των δαπανών έχει άμεσες συνέπειες για την αγορά εργασίας, και εκείνοι που κινδυνεύουν περισσότερο είναι οι πιο αδύναμες κοινωνικές ομάδες. Δυστυχώς, εμείς οι γυναίκες ανήκουμε στις ομάδες αυτές.

 

Παρ’ όλους τους αγώνες που έχουμε κάνει εδώ και δεκαετίες, και παρ’ όλες τις μικρές μάχες που έχουμε κερδίσει στο θέμα της ίσης αντιμετώπισης, των ίσων αμοιβών για την ίδια εργασία, της εκπροσώπησης στα κοινά, έχουμε ακόμη πολύ δρόμο μπροστά μας για να κερδίσουμε τον πόλεμο.

 

Μπορεί μεν να έχουμε κατοχυρώσει το συνταγματικό μας δικαίωμα στην ίση μεταχείριση, τόσο στη χώρα μας όσο και βάσει διεθνών συμβάσεων, στην καθημερινότητά τους όμως πολλές από εμάς βιώνουν διαφόρων ειδών ανισότητες, που εντείνονται τόσο εξαιτίας της ιδιαίτερα δυσχερούς θέσης στην οποία έχει βρεθεί η χώρα μας, κυρίως όμως επειδή δεν έχει ακόμα απαλλαγεί η κοινωνία από τα συντηρητικά σύνδρομα που διαιωνίζουν την ανισότητα.

 

Το δικαίωμα στην εκπαίδευση, την εργασία, την μητρότητα, την υγεία υπονομεύεται από την τραγική κατάσταση που βιώνει ο τόπος, καθώς η πλειονότητα των συμπολιτών μας, και ιδιαίτερα των νέων, δυσκολεύεται να βρει εργασία, να ανοίξει σπιτικό, να κάνει οικογένεια. Ως εκ τούτου, οι γυναίκες, που εκ φύσεως έχουν να διαχειριστούν πολλαπλούς ρόλους, επωμίζονται και το μεγαλύτερο βάρος. Και δυστυχώς, είναι εκείνες που πλήττονται περισσότερο από την ανεργία. Πρώτες απολύονται, τελευταίες προσλαμβάνονται. Παράλληλα, μισθωτοί και συνταξιούχοι καλούνται να σηκώσουν τα – ασήκωτα, πολλές φορές – φορολογικά βάρη, ενώ και οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους λόγω έλλειψης ρευστότητας από τις τράπεζες και περιορισμού της κατανάλωσης που επιφέρουν τα οριζόντια μέτρα, και αναγκάζονται να βάλουν λουκέτο.

 

Η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται το μέγεθος του προβλήματος και κάνει ό,τι μπορεί για να αντιστρέψει αυτό το αρνητικό κλίμα, να ενισχύσει τη ρευστότητα, να καταπολεμήσει τη γραφειοκρατία, να θεσπίσει μηχανισμούς που θα αλλάξουν το παραγωγικό μοντέλο που ακολουθήθηκε τόσα χρόνια – και μας έφερε ως εδώ – αλλά η έξοδος από την ύφεση και η ώθηση της ανάπτυξης χρειάζεται χρόνο. Είναι μια πολύπλοκη διαδικασία. Σίγουρα, σε αυτήν την πορεία γίνονται λάθη, αστοχίες και παραλείψεις, θα έλεγα και καθυστερήσεις. Καλό όμως θα είναι να γίνονται όσο το δυνατόν λιγότερα λάθη, και όχι τόσα που να έχουν τρομακτικό αντίκτυπο στους πολίτες και στην υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων. Όλοι εμείς στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, αυτές τις καθυστερήσεις τις εντοπίζουμε και τις επισημαίνουμε, με στόχο πάντα την καλυτέρευση του κυβερνητικού έργου, και όχι βεβαίως για να παίζουμε 1 λεπτό στα δελτία των 8.

 

Ναι μεν, λοιπόν, λαμβάνονται επώδυνα μέτρα – και πολλά από αυτά άδικα – που μας καλούν όλους να συνεισφέρουμε για να βάλουμε ένα τέλος στην ακαταστασία των δημόσιων οικονομικών, αλλά να τελειώνουμε και  με την ακατάσχετη καταστροφολογία που μας θέλει να χρεοκοπούμε και να βγαίνουμε από την Ευρωζώνη. Βλέπετε τα CDS που ποντάρουν στην χρεωκοπία μας είναι πολύ υψηλά, και οι παγκόσμιοι κερδοσκόποι λυσσομανούν εναντίον της χώρας. Λαμβάνονται όμως και μέτρα που ως στόχο έχουν να ανακουφίσουν την μερίδα εκείνη των συνανθρώπων μας που πλήττονται περισσότερο από την κρίση. Να δώσουν μια ανάσα στους ανέργους, και παράλληλα μία πολυπόθητη ώθηση στην οικονομία.

 

Γίνονται στοχευμένες κινήσεις, που περιλαμβάνουν σειρά από δράσεις και πρωτοβουλίες με σκοπό την αναθέρμανση της επενδυτικής δραστηριότητας, την τόνωση της ρευστότητας στην αγορά, τη δημιουργία κινήματος νεανικής επιχειρηματικότητας, γυναικείας επιχειρηματικότητας, μέσω προγραμμάτων του ΟΑΕΔ για γυναίκες από 22 μέχρι 64 χρονών, τη διαμόρφωση περιβάλλοντος φιλικού προς τις επιχειρήσεις, αν και με τις τωρινές συνθήκες είναι δύσκολο να εμπεδωθεί, και την ενίσχυση του υγιούς ανταγωνισμού στην αγορά. Αναφέρω ενδεικτικά τον νέο επενδυτικό νόμο, την λειτουργία του ΕΤΕΑΝ και του Ταμείου Επιχειρηματικότητας, τη θέσπιση της Υπηρεσίας Μιας Στάσης (One-Stop Shop) για την ίδρυση επιχειρήσεων, τα νέα προγράμματα για την αξιοποίηση του ΕΣΠΑ, και την απλοποίηση της αδειοδότησης λειτουργίας μιας επιχείρησης. Μέτρα που ως πρωταρχικό σκοπό έχουν την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας σε όλα τα επίπεδα. Βεβαίως με τη δομή της Δημόσιας Διοίκησης, πολλές από αυτές τις πρωτοβουλίες δύσκολα υλοποιούνται.

 

Ένα από αυτά τα μέτρα είναι και μία ιδιαίτερα καινοτόμα πρωτοβουλία, που αποτελεί μία διαφορετική προσέγγιση στην προσπάθεια προώθησης της απασχόλησης. Επίκεντρο αυτής της πρωτοβουλίας αποτελεί η κοινωνική οικονομία, η κοινωνική επιχειρηματικότητα, που λειτουργεί ως θεσμός εδώ και χρόνια σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, και καταλαμβάνει στο 10% της πραγματικής οικονομίας.

 

Τί σημαίνει κοινωνική οικονομία; Με δυο λόγια, βελτίωση και της ποσότητας αλλά και της ποιότητας των υπηρεσιών που παρέχονται προς τους πολίτες. Πρόκειται για μια φιλόδοξη προσπάθεια, που θα δημιουργήσει έως και 60.000 νέες θέσεις εργασίας, συμβάλλοντας σημαντικά στην μείωση της ανεργίας, που έχει εξελιχθεί στην μεγαλύτερη μάστιγα των ημερών.

 

Στόχος της προσπάθειας αυτής είναι η παροχή κινήτρων, μέσω της αξιοποίησης Κοινοτικών πόρων, του Ταμείου Κοινωνικής Οικονομίας και του ΕΤΕΑΝ, προκειμένου να συσταθούν και να λειτουργήσουν αυτές οι νέες, ιδιότυπης μορφής, επιχειρήσεις. Το ύψος των πόρων που θα διατεθεί ανέρχεται στα 60 εκατομμύρια ευρώ περίπου, ενώ δίνεται η δυνατότητα αύξησης του ποσού αυτού στα 100 εκατομμύρια ευρώ. Παράλληλα, προβλέπονται φορολογικές και ασφαλιστικές ελαφρύνσης για αυτές τις νέες επιχειρήσεις που θα δημιουργηθούν, ενώ παράλληλα θα έχουν και πρόσβαση σε όλα τα επιδοτούμενα προγράμματα για την ενίσχυση της απασχόλησης.

 

Η νέου τύπου επιχείρηση που θα θεπιστεί, η λεγόμενη Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση (Κοι.Σ.Επ.) είναι επιχείρηση νέας μορφής, μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, πέραν της αμοιβής για τα μέλη που προσφέρουν εργασία. Βασικό χαρακτηριστικό της θα είναι η παροχή υπηρεσιών που αφορούν στο κοινωνικό σύνολο. Το φάσμα των υπηρεσιών αυτών θα περιλαμβάνει τους τομείς του περιβάλλοντος, του πολιτισμού, των παραδοσιακών προϊόντων, της τοπικής ανάπτυξης, της φροντίδας ηλικιωμένων ή ατόμων με αναπηρία κλπ. Τομείς δηλαδή που μέχρι τώρα απασχολούσαν στο μεγαλύτερο μέρος τους γυναίκες, ή αφορούσαν σε μεγάλο βαθμό δράσεις εθελοντικές μικρής κλίμακας.

 

Η πρωτοβουλία αυτή για την κοινωνική οικονομία αναμένεται να βοηθήσει τα μέγιστα τις ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού να επανενταχθούν κοινωνικά, δημιουργώντας θέσεις εργασίας. Επιπλέον, θα ενισχύσει την οικονομία της χώρας, και την κοινωνική και αλληλέγγυα επιχειρηματικότητα γενικότερα, και θα δημιουργήσει δικλείδες ασφαλείας για να προστατεύσει τις επιχειρήσεις κοινωνικής οικονομίας από κάθε ενδεχόμενη απόπειρα χειραγώγησης με στόχο την κερδοσκοπία, που αποτελεί ένα ακόμη πλήγμα της πραγματικής οικονομίας.

 

Ο σχεδιασμός για το συγκεκριμένο εγχείρημα δημιουργεί τις προϋποθέσεις για διευκόλυνση της πρόσβασης των ευάλωτων ομάδων στην αγορά εργασίας, παρέχοντας ευκαιρίες απασχόλησης, που αποτελεί πλέον μείζον πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας, καταπολεμώντας τις διακρίσεις και επανεντάσσοντας τις αποκλεισμένες, τόσο οικονομικά όσο και κοινωνικά, ομάδες. Εστιάζοντας κυρίως σε περιοχές που αντιμετωπίζουν έντονη οικονομική κρίση, το νέο αυτό πλαίσιο θα συμβάλλει στην ανάσχεση της ανεργίας, παρέχοντας παράλληλα σύγχρονες και ποιοτικές κοινωνικές υπηρεσίες. Επιπλέον, προωθεί εναλλακτικές μορφές επιχειρηματικότητας και τοπικής ανάπτυξης, που τόσο έχει ανάγκη ο τόπος.

 

Έχουμε λοιπόν στα χέρια μας μια μεγάλη ευκαιρία διττής σημασίας: κατ’ αρχάς, την αξιοποίηση κάθε εργαλείου που έχουμε στη διάθεσή μας προκειμένου να αντιμετωπιστεί το έντονο πρόβλημα της ανεργίας, και δη της ανεργίας που πλήττει τις πιο ευάλωτες τάξεις και ομάδες πληθυσμού. Και κατά δεύτερον, την κάλυψη βασικών κοινωνικών αναγκών, που θα ενισχύσει την κοινωνική συνοχή, μέσω προγραμμάτων – πρωτόγνωρων για τη χώρα μας – που θα παρέχουν υπηρεσίες κοινωνικής ωφέλειας, για να στηριχθούν όσο το δυνατόν περισσότερο οι αδύναμες ομάδες σε τούτη την τόσο δύσκολη συγκυρία.

 

Μιλάμε λοιπόν για επιχειρηματικότητα, και βέβαια δεν θα μπορούσαμε να μην μιλήσουμε  για την γυναικεία επιχειρηματικότητα. Είναι αλήθεια ότι στη χώρα μας είχαμε υστέρηση της επιχειρηματικότητας των γυναικών, είτε λόγω ανεπαρκούς εκπαίδευσης, είτε έλλειψης σωστού επαγγελματικού προσανατολισμού, είτε δυσκολίας στην εξεύρεση κεφαλαίων. Και φυσικά, οι οικογενειακές υποχρεώσεις αλλά και η τάση πολλών γυναικών για αποφυγή ανάληψης περαιτέρω ευθυνών εκτός σπιτιού ήταν αποφασιστικοί παράγοντες που συνέβαλαν στην υστέρηση αυτή. Όμως τα δεδομένα τα τελευταία χρόνια αλλάζουν.

Πολλές γυναίκες αναπτύσσουν δικές τους επιχειρήσεις, ιδιαίτερα στον μικρομεσαίο χώρο, που αποτελεί των πυλώνα της εθνικής μας οικονομίας, διότι είναι η κυριότερη πηγή προσφοράς νέων θέσεων εργασίας. Οι γυναίκες στην Ελλάδα αρχίζουν να επιλέγουν συστηματικότερα την επιχειρηματική καριέρα ως εναλλακτική μορφή απασχόλησης, ιδιαίτερα στον τριτογενή τομέα, που παρουσιάζει ανοδική τάση, όπως είναι το εμπόριο, οι υπηρεσίες, οι τράπεζες, οι μεταφορές και επικοινωνίες, σε σχέση με τον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα, που παρουσιάζει μείωση. Κι αυτό γιατί οι επιχειρήσεις λιανικού εμπορίου και υπηρεσιών χαρακτηρίζονται «γυναικείου τύπου», διότι οι γυναίκες αποδίδουν καλύτερα σε ηγετικές θέσεις απ’ ό,τι οι άνδρες, καθώς αυτοί οι τομείς απαιτούν ικανότητες διαπροσωπικής επικοινωνίας και συνεργασίας.

Η προώθηση τόσο της ισότητας των φύλων και των ίσων ευκαιριών στην απασχόληση, όσο και της κοινωνικής ενσωμάτωσης των ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού, όπως είναι ήδη γνωστό, αποτελούν βασικές και άμεσες προτεραιότητες της Ευρωπαϊκής Στρατηγικής Απασχόλησης που έχουν ως  στόχο την αύξηση της συμμετοχής και τη βελτίωση της θέσης της γυναίκας στην απασχόληση.

Από την συζήτηση για την γυναικεία απασχόληση, και ιδιαίτερα για την γυναικεία επιχειρηματικότητα, δεν μπορούν να λείπουν οι γυναικείοι αγροτικοί συνεταιρισμοί, που ξεκίνησαν ως ελπιδοφόρα προοπτική για τις γυναίκες της υπαίθρου κι έφτασαν, ειδικά από την δεκαετία του ’90, να γνωρίζουν τρομακτική ανάπτυξη σε όλη τη χώρα. Υπολογίζεται ότι σήμερα οι συνεταιρισμοί αυτοί ανέρχονται σε περισσότερους από 120, από τους οποίους 19 βρίσκονται στη Θεσσαλία, που καταλαμβάνει την πρώτη θέση σε συνεταιρισμούς.

Η ανάπτυξή τους οφείλεται σε μία σειρά από λόγους: τόσο η κόπωση των κατοίκων της υπαίθρου από το υπάρχον μοντέλο αγροτικής ανάπτυξης, όσο και η ανάγκη χειραφέτησης και καταξίωσης των γυναικών με την αλλαγή των παραδοσιακών τους ρόλων, αλλά κα βέβαια η ανάγκη ενίσχυσης του οικογενειακού εισοδήματος, ώθησαν τις γυναίκες της υπαίθρου στην αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων για να βγουν από το σπίτι και να βρουν δημιουργική απασχόληση. Η προσπάθεια αυτή βέβαια ενισχύθηκε από την κρατική και πολιτική στήριξη, καθώς και από την δραστηριότητα των ΟΤΑ και των αναπτυξιακών εταιριών που διαχειρίζονταν τις ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες.

Με την δράση των γυναικείων συνεταιρισμών, που αναδείχθηκαν στους κυριότερους φορείς παραγωγής και διαχείρισης τοπικών προϊόντων, είχαμε όχι μόνο συγκράτηση του γυναικείου πληθυσμού στον τόπο καταγωγής του, αλλά και τη διαφύλαξη της μνήμης, της παράδοσης και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του τόπου αυτού.

Η δραστηριότητα των γυναικείων αγροτικών συνεταιρισμών είναι πολύ σημαντική ιδιαίτερα σε περιοχές με αυξημένη τουριστική κίνηση καθώς προσφέρει ποιοτικά προϊόντα που δύσκολα μπορεί να βρει κανείς σε εμπορικά καταστήματα, και που συχνά υπόκεινται σε ειδικές ποιοτικές προδιαγραφές. Μία τέτοια περίπτωση είναι εκείνη του Τοπικού Συμφώνου Ποιότητας που συντάχθηκε και εφαρμόζεται από τους επαγγελματίες της Λίμνης Πλαστήρα στον Νομό μου, την Καρδίτσα, που αποτελεί έναν από τους πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς της χώρας.

Αναφέρθηκα προηγουμένως στις δράσεις στις οποίες επικεντρώνεται η κοινωνική οικονομία, και στο γεγονός ότι μέχρι τώρα τέτοιου είδους υπηρεσίες είχαμε συνηθίσει να προσφέρονται, ως επί το πλείστον, εθελοντικά, από μη κυβερνητικές οργανώσεις ή μεμονομένους πολίτες που ένιωθαν την ανάγκη να προσφέρουν. Η θέσπιση αυτών των νέων επιχειρήσεων και η συμβολή τους στην αντιμετώπιση της ανεργίας δεν σημαίνει ότι ο εθελοντισμός περνάει σε δεύτερη μοίρα.

 

Το αντίθετο, θα έλεγα: σε περιόδους όπου ο κοινωνικός ιστός απειλείται, σε εποχές που κλονίζεται η κοινωνική συνοχή, η έννοια του εθελοντισμού, της προσφοράς στον συνάνθρωπο, χωρίς να περιμένουμε υλικά ανταλλάγματα, θα πρέπει να πρωτοστατεί στις συνειδήσεις όλων μας. Ακόμη περισσότερο, σε μία χώρα όπου η φιλοξενία, η αγάπη για τον συμπολίτη και η έμπρακτη φροντίδα για τους λιγότερο τυχερούς από εμάς, αποτελεί διαχρονικά ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά μας, η εθελούσια παροχή βοήθειας σε όσους την έχουν ανάγκη είναι καθοριστικής σημασίας, και τα ψυχικά ανταλλάγματα για τον εθελοντή υπερβαίνουν των υλικών. Είτε πρόκειται για επίσημο εθελοντισμό, με προσφορά προς κάποια μη κυβερνητική οργάνωση ή ένα ίδρυμα, είτε για ανεπίσημο, πιο έμμεσο, εθελοντισμό, παρέχοντας βοήθεια στους συνανθρώπους μας στην καθημερινότητά μας, είναι εξαιρετικά κρίσιμο, ιδιαίτερα σε αυτήν την δύσκολη περίοδο, να συμβάλλουμε όλοι, όπως μπορούμε ο καθένας και η καθεμία, για να εξασφαλίσουμε την βιωσιμότητα της εθελοντικής εργασίας.

 

Είναι πολλοί εκείνοι που ακούγοντας αυτήν την προτροπή θα βιαστούν να απορρίψουν την ιδέα του εθελοντισμού, βασιζόμενοι στο επιχείρημα ότι, καθώς οι συνθήκες ζωής τους δυσχαιρένουν, η διάθεση αλλά και η αντικειμενική δυνατότητά τους για προσφορά, τόσο σε χρόνο όσο και σε εργασία, αναπόφευκτα μειώνεται. Όμως η έννοια του εθελοντισμού είναι ευρεία, και περιλαμβάνει δράσεις που μπορούμε όλοι μας να χωρέσουμε στην καθημερινότητά μας, όσο φρενήρεις ρυθμούς κι αν ακολουθούμε. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το γεγονός ότι είμαστε από τους λίγους λαούς στον δυτικό κόσμο που δίνουν τόση βαρύτητα στον θεσμό της οικογένειας, που δεν διστάζουν να φιλοξενήσουν συγγενείς που βρίσκονται σε δύσκολη κατάσταση, να τους παράσχουν τροφή και περίθαλψη ή οικονομική βοήθεια, να φροντίσουν γέρους και ανήμπορούς γονείς, αντί να τους τοποθετήσουν σε οίκους ευγηρίας ή, ακόμη χειρότερα, να τους αφήσουν στη μοίρα τους. Σε πολλά άλλα ευρωπαϊκά κράτη, για να μην πάω πιο μακρυά, αυτό που εμείς θεωρούμε αυτονόητο, για εκείνους είναι αγγαρεία, και τον ρόλο του συγγενή καλούνται να παίξουν εθελοντές σε σωματεία και ιδρύματα.

 

Στη χώρα μας το εθελοντικό κίνημα δεν είναι τόσο ανεπτυγμένο, όμως σε όσες περιπτώσεις έχει εφαρμοστεί, έχει γνωρίσει τεράστια επιτυχία. Οι δράσεις που αναλαμβάνουν κατά καιρούς οργανισμοί για το περιβάλλον, από την δενδροφύτευση έως τον καθαρισμό των ακτών το καταδεικνύουν. Η άνευ προηγουμένου συμμετοχή στους ολυμπιακούς αγώνες αλλά και σε άλλες μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις είναι τρανό παράδειγμα του γεγονότος ότι, αν θέλουμε, μπορούμε.

 

Και βέβαια εθελοντισμός δεν είναι μόνο οι υπηρεσίες. Εθελοντές μπορούμε να είμαστε δίνοντας αίμα στο πλαίσιο της εθελοντικής αιμοδοσίας, ή με το να γίνουμε δωρητές οργάνων. Δεν μας στοιχίζει τίποτα, ούτε σε χρόνο ούτε σε χρήμα, κι όμως μια τέτοια απλή κίνηση μπορεί να χαρίσει σε κάποιον συνάνθρωπό μας τη ζωή. Βοηθώντας κοινωνικές ομάδες όπως οι ηλικιωμένοι, τα άτομα με ειδικές ανάγκες, άτομα που νοσούν από κάθε είδους εξάρτηση, μπορούμε να συμβάλλουμε στην αποκατάσταση της κοινωνικής ισορροπίας, και τα ψυχικά ανταλλάγματα είναι ανεκτίμητα.

 

Στους δύσκολους καιρούς που ζούμε, καλό θα είναι, αντί να αναλωνόμαστε σε μεμψιμοιρίες, να ρίχνουμε μια ματιά γύρω μας, να συνειδητοποιούμε πόσο πιο τυχεροί είμαστε από πολλούς συμπολίτες μας, να ψάξουμε στα ψυχικά μας αποθέματα και να αναρωτηθούμε «τί μπορώ να κάνω για να βοηθήσω;». Ως γυναίκες, η φροντίδα για τους άλλους είναι κάτι που το έχουμε έμφυτο. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, είναι επιτακτικό να επιδείξουμε αυτό μας το ένστικτο και να το κάνουμε πράξη. Δέκα χρόνια μετά την ανακήρυξη του Διεθνούς Έτους Εθελοντισμού, μπορούμε όλες μας να βάλουμε το δικό μας λιθαράκι για να διατηρήσουμε ζωντανό ένα θεσμό που έχει ευεργετικά αποτελέσματα τόσο για τον αποδέκτη, όσο και για τον ίδιο τον εθελοντή.

 

Αγαπητές κυρίες,

Διερχόμαστε μια περίοδο όπου δοκιμάζονται και αμφισβητούνται τα πάντα, αρχές, αξίες, κοινωνικά κεκτημένα χρόνων και αγώνων. Το πολιτικό σύστημα απαξιώνεται καθημερινά, βεβαίως όχι άδικα. Ευθύνεται το ίδιο για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται, και το πολιτικό προσωπικό φέρει την μεγαλύτερη ευθύνη, γιατί αυτό διαχειρίζεται την τύχη της χώρας. Ο κοινοβουλευτισμός βάλλεται από παντού. Όλοι μπαίνουμε στο ίδιο τσουβάλι, εξαιτίας φαύλης συμπεριφοράς επίορκων πολιτικών. Χρειάζεται αυτοκάθαρση εδώ και τώρα, αν θέλει να αποκατασταθεί η αξιοπιστία του. Και βεβαίως να αποφασίσει το σύστημα τι πολιτικούς θέλει: θέλει μόνο γόνους και πλουσίους και όχι και παιδιά της μέσης ελληνικής οικογένειας; Ας το πει, και ας αναλάβει και τις υεθύνες του.

Πιστεύω και εύχομαι ότι η κρίση που ζούμε σε όλα τα επίπεδα – πολιτική, κοινωνική, οικονομική, πολιτισμική – θα αποτελέσει ευκαιρία για να βγούμε από τον δύσκολο δρόμο που βρισκόμαστε σήμερα και να μπούμε σε δρόμους ανάτασης, ανάκαμψης και ανάπτυξης. Βεβαίως σε αυτό πρέπει να συμβάλουμε όλοι: πολίτες, πολιτικοί, κοινωνικοί εταίροι, ΜΜΕ. Χρειάζεται εθνική συστράτευση, κοινωνική συναίνεση και εθνική συνεννόηση για να προχωρήσουν οι μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές, πέρα από το νοικοκύρεμα των δημοσιονομικών μας. Δεν υπάρχουν περιθώρια αναβολής, αν θέλουμε όντως να κρατήσουμε τη χώρα ζωντανή. Και θα την κρατήσουμε ζωντανή, το οφείλουμε σε μας, το οφείλουμε όμως περισσότερο στα παιδιά μας και τις επόμενες γενιές.

 

 

 

 

ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΕΥΤΟΥ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ Β. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΟΥ

 

 

«Βλέπω με χαρά μπροστά μας την, Τιτίνα Πανταζή, Πρόεδρο της ΕΓΕ και μου έρχονται στο νου πολύ ευχάριστες εμπειρίες. Θυμάσαι Τιτίνα, τι προσπάθειες καταβάλαμε για την αλλαγή της νομοθεσίας ώστε οι μονογονεϊκές οικογένειες να έχουν την αντίστοιχη μοριοποίηση όπως και οι πολύτεκνες οικογένειες; Τι αντιξοότητες αντιμετωπίσαμε μέχρι να επιβάλλουμε την άποψή μας και να ψηφιστεί αυτό το νομοσχέδιο που ήταν ευεργετικό για όλες τις γυναίκες της επικράτειας; Ελπίζω να καταγραφεί στην πολιτική σου σταδιοδρομία αυτό το μεγάλο σου επίτευγμα. 

 

Φίλες και φίλοι,

 

Σας ευχαριστώ από καρδιάς που βρίσκεστε σήμερα εδώ, στη Λάρισα μας. Χαίρομαι ιδιαίτερα που συναντηθήκαμε όλες μαζί, να συζητήσουμε για τον τόπο μας, τα όνειρά μας, για εμάς τις ίδιες. Με συγκινεί ιδιαίτερα να σας βλέπω όλες, ενωμένες, να δώσουμε συσπειρωμένες μαζί τη μάχη για ένα καλύτερο αύριο του τόπου μας.

 

Οφείλουμε σήμερα στην αίθουσα αυτή που είμαστε όλες γυναίκες, οι οποίες έχουμε δώσει πολλά, να δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό για την οικογένειά μας αλλά και για την κοινωνία μας.

 

Μαζευτήκαμε εδώ όλες μαζί γιατί έχουμε ένα κοινό στόχο: Να επιβληθούμε παντού. Γυναίκες δυνατές. Γυναίκες με όραμα για ένα καλύτερο σήμερα, και ένα υπέροχο αύριο.

Μου δώσατε τη χαρά να γίνω η πρώτη γυναίκα βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στο νομό Λάρισας, αλλά οφείλω να σας εκμυστηρευτώ ότι έχω και πολλές ευθύνες προκειμένου να ορθώσω μέσα από τη δική σας φωνή το ανάστημά μου, διεκδικώντας τα όσα εμείς οι γυναίκες δικαιούμαστε. Σήμερα εμείς έχουμε λόγο στη  Βουλή. Στηρίζουμε μέσα από στοχευμένες ενέργειες τις νέες γυναίκες, τις εργαζόμενες, τις νοικοκυρές, τις αγρότισσες, τις ηλικιωμένες. Όπως ακριβώς ξεκίνησε να κάνει η Ένωση Γυναικών Ελλάδος, από την ίδρυσή της μέχρι σήμερα με μεγάλη επιτυχία.

 

Δίνουμε  δυναμικά το παρόν μας στην πολιτική μαζί με όλες από όπου και να προέρχονται από όλα τα σωματεία, οργανώσεις, συλλόγους κλπ.

 

Η Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων, επίσης, διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στον σχεδιασμό, την υλοποίηση και την παρακολούθηση της εφαρμογής των πολιτικών για την ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών σε όλους τους τομείς.

Με σχέδια δράσης όπως η υποστήριξη της διοικητικής ικανότητας των γυναικείων οργανώσεων και ΜΚΟ.

-       Γνωρίζετε     ότι δραστηριοποιούνται στο πεδίο της ισότητας των φύλων και της προστασίας των          ανθρωπίνων δικαιωμάτων– με στόχο την ουσιαστική εμπλοκή τους στο σχεδιασμό δημόσιων πολιτικών ισότητας  και στη λειτουργία συμβουλευτικών κέντρων. Ήδη αναμένουμε την έναρξη της λειτουργίας της τηλεφωνικής γραμμής SOS 15900 που θα απευθύνονται σε γυναίκες θύματα βίας πανελλαδικά.

Φροντίδα τους θα είναι και η επιμόρφωσή τους.

 

Ο προσανατολισμός μας είναι να κάνουμε τέτοιες παρεμβάσεις στις ομάδες γυναικών ώστε σύντομα να έχουμε πολλαπλές διακρίσεις. Όχι μόνο να καταπολεμήσουμε τη βία κατά των γυναικών, αλλά και να στηρίξουμε, να επιβάλλουμε την απασχόληση των γυναικών αξιοκρατικά.

 

Και όλα αυτά θα γίνουν γιατί πρέπει να γίνουν μέσα από εσάς την Ένωση Γυναικών Ελλάδος, μέσα από εμάς τις γυναίκες βουλευτίνες, από εθελοντικές οργανώσεις, από όλες μας μέσα από την κοινωνία. Σημαντικό ρόλο παίζει η υποστήριξη μέσα από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, όπως προβλέπεται από τον Καλλικράτη.

Είμαι δίπλα σας, να «δουλέψουμε» μαζί για να κάνουμε πράξη τα όσα λέμε, για να μη μείνουμε μόνο στα λόγια. 

 

Καλώς ήρθατε στην πόλη μας! Καλή διαμονή!  

Σας ευχαριστώ πολύ

 

 

  

 

 

 

 ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ LARISSANET.GR

 

 

 

 

Κοινωνική επιχειρηματικότητα για γυναίκες

larissanet.gr 

  

 

 image001.jpg - 32.67 Kb 

 

Στην κοινωνική αλληλεγγύη, τον εθελοντισμό και την κοινωνική επιχειρηματικότητα βρίσκεται η διέξοδος για τις άνεργες γυναίκες τόνισε στην πανελλήνια συνδιάσκεψη των γυναικών στη Λάρισα η πρόεδρος του πανελλαδικού Δ.Σ. κ. Τιτίνα Πανταζή.

  

 

 

 clip_image001.jpg - 30.77 Kb

 

Στο ξενοδοχείο «Διόνυσος», πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση της Πανελλήνιας Συνδιάσκεψης της Ένωσης Γυναικών Ελλάδας, το παρών έδωσαν οι διοικούσες επιτροπές των παραρτημάτων της Ένωσης.
«Κάθε χρόνο η Ένωση Γυναικών Ελλάδας κάνει την πανελλαδική της συνδιάσκεψη, όπου συγκεντρώνονται τα παραρτήματα από όλη την Ελλάδα και φέρνουν την επεξεργασία που έχουν κάνει στα περιφερειακά συμβούλια, πάνω σε θέματα αιχμής που απασχολούν τις γυναίκες και την κοινωνία», τόνισε η πρόεδρος του Πανελλαδικού Διοικητικού Συμβουλίου κ. Τιτίνα Πανταζή, ενώ αναφερόμενη στο θέμα της εκδήλωσης επεσήμανε χαρακτηριστικά «φέτος επιλέξαμε ως θέμα την κοινωνική αλληλεγγύη και τον εθελοντισμό, θα μιλήσουμε για την κοινωνική οικονομία και την κοινωνική επιχειρηματικότητα, σαν μια διέξοδο για τις άνεργες γυναίκες από την κρίση και την ανεργία, γι αυτό το λόγο μοιράσαμε και το νόμο που αφορά στη οικονομική οικονομία να βοηθήσουμε τις γυναίκες, αν μπορούν να δημιουργήσουν οι ίδιες μια βιώσιμη μικρή επιχείρηση, έναν βιώσιμο αγροτουριστικό συνεταιρισμό μέσα στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ. Αυτά τα προγράμματα για την κοινωνική οικονομία και την κοινωνική επιχειρηματικότητα χρηματοδοτούνται από το ΕΣΠΑ, την ευθύνη τον οποίων έχει το υπουργείο Εργασίας. Αυτός είναι ο σκοπός αυτής της συνάντησης. Φυσικά είναι και ένα μέσο να συναντηθούμε μία φορά το χρόνο γιατί έχουμε 38 παραρτήματα σε όλη την Ελλάδα, να μιλήσουμε μεταξύ μας και κάνουμε και μία ανοιχτή εκδήλωση στη τοπική κοινωνία πάνω σε αυτά τα θέματα αιχμής».

  

Στην έναρξη της συνάντησης των γυναικών η Λαρισαία πρόεδρος κ. Ανδριανή Μανδάλη καλωσόρισε στην πόλη μας τις εισηγήτριες, ενώ χαιρετισμό απηύθυνε η βουλευτής Λάρισας κ. Β. Αλεξανδρίδου.
Κεντρική ομιλήτρια ήταν η βουλευτής Καρδίτσας του ΠΑΣΟΚ κ. Μαρία Θεοχάρη και ακολούθησαν εισηγήσεις από τις κυρίες Αύρα Πανοσοπούλου και Δήμητρα Δαρτσή.

  

 

 image004.jpg - 27.16 Kb

 

 

 

Τα μέλη της Ένωσης θεωρούν ότι αυτήν η δύσκολη περίοδος που περνά η χώρα μας, η περίοδος της οικονομικής κρίσης, θα προκαλέσει πολλές αρνητικές επιπτώσεις κυρίως στις γυναίκες λόγω του ότι συνθήκες καθιστούν τη γυναίκα ακόμη πιο ευάλωτη απέναντι σε όλες τις μορφές βίας.

  

 

 

 image005.jpg - 31.68 Kb

 

 

Σε ψήφισμα που συνέταξαν αναφέρουν ότι διεκδικούν:
.           Την τήρηση της Οικουμενικής Διακήρυξης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και των λοιπών  Διεθνών Συνθηκών.
.           Την ουσιαστική υποστήριξη της πολιτείας ώστε να προωθηθεί η κοινωνική οικονομία και η κοινωνική επιχειρηματικότητα ως  απάντηση στην οικονομική κρίση με βάση τις διατάξεις του νόμου 4019/ 2011
.           Την ισότητα ευκαιριών και τον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας
.           Την διατήρηση των δομών κοινωνικής πρόνοιας (δίκτυα προστασίας και υποστηρικτικών δομών υπέρ της γυναίκας,  της μονογονεϊκής οικογένειας, των νέων ζευγαριών για απόκτηση οικογένειας, των  ατόμων με αναπηρία καθώς και της αντιμετώπισης της ενδοοικογενειακής και άλλων μορφών βίας )
.           Την υλοποίηση της απόφασης για την ίδρυση κέντρων κακοποιημένης  γυναίκας στις 13 περιφέρειες της Ελλάδας

 

Τέλος τα μέλη έχουν προγραμματίσει για σήμερα να επισκεφτούν και να ξεναγηθούν στο Α' Αρχαίο Θέατρο Λάρισας καθώς και στη Δημοτική Πινακοθήκη Γ.Ι. Κατσίγρα και εν συνεχεία στα παράλια του νομού Λάρισας.

 

 

 ΔΕΙΤΕ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ You Tube ME ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΜΑΣ ΤΙΤΙΝΑΣ ΠΑΝΤΑΖΗ

Επιλέξατε τον παρακάτω σύνδεσμο και κάνετε COPY και PASTE στον περιηγητή σας του Internet

http://www.youtube.com/watch?v=NMYEC67S45o

Ισότητα στην Εργασία - Μύθος ή Πραγματικότητα;

                                                                 "Καρδίτσα 9 Οκτωβρίου 2010

 

 

 

ΟΜΙΛΙΑ

ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΡΟΔΟΥΛΑΣ ΖΗΣΗ

ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ  ΤΗΣ Ε.Γ.Ε ΜΕ ΘΕΜΑ:

‘’ ΙΣΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ. ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Η ΜΥΘΟΣ? ΄΄

 

 

Αγαπητή Πρόεδρε, αγαπητές φίλες της ΕΓΕ, αγαπητές συμπατριώτισσες της Θεσσαλίας,

 

               Είναι όλες οι μικρές στιγμές της κατανόησης, οι μεγάλες στιγμές των μεγάλων αγώνων μας για ελευθερία, δημοκρατία, ειρήνη, ισότητα των δυο φύλων, είναι οι ευγενικές σας χειρονομίες που πέρασαν απαρατήρητες, είναι τα εκατοντάδες γλυκά χαμόγελα αλληλεγγύης και στήριξης ..είναι χιλιάδες μικρές και μεγάλες πράξεις φιλίας που οικοδόμησαν την πολιτική και κοινωνική μου διαδρομή, που οικοδόμησαν και σφυρηλάτησαν τη ζωή μου. ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!

Η Ένωση Γυναικών Ελλάδος, από την ίδρυσή της, αποτέλεσε μια τομή για τα πολιτικά δρώμενα της χώρας μας. Η ισότητα των φύλων αποτελεί θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα και βασικό στόχο κάθε σύγχρονης δημοκρατικής χώρας. Όραμά μας είναι μια κοινωνία στην οποία άνδρες και γυναίκες μοιράζονται εξίσου τα αγαθά, τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα στην εργασία, στην πολιτική, στην εξουσία, στον ελεύθερο χρόνο, στη φροντίδα, στην οικογένεια και στην προσωπική ζωή. Μια κοινωνία όπου άνδρες και γυναίκες αποφασίζουν τι θα σπουδάσουν, με τι θα απασχοληθούν, αν θα ασχοληθούν με τα κοινά, χωρίς το βάρος των φύλων που προδιαγράφει επαγγέλματα, αμοιβές, καθήκοντα και απολαβές, αλλά και ολόκληρη τη δραστηριότητα της καθημερινής ζωής.

Τα τελευταία 30 χρόνια, οι γυναίκες κέρδισαν, πράγματι, τη νομιμοποίησή τους στην αγορά εργασίας και συνέβαλαν στον εκσυγχρονισμό των δομών που πλαισιώνουν την κοινωνία (υποδομές για τη φροντίδα των παιδιών και ανάπτυξη του νομικού πλαισίου). Ωστόσο συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν εξαιρετικές δυσκολίες όπως: μεγαλύτερο κίνδυνο ανεργίας σε σχέση με τους άνδρες που έχουν τα ίδια προσόντα και την ίδια εμπειρία, έντονες διακρίσεις στις αποδοχές και την επαγγελματική άνοδο και το διπλό ωράριο’’.

Η γυναίκα θεωρείται ίσως χειραφετημένη, ωστόσο η συνταγματική αναγνώριση της ισότητας δεν συνεπάγεται απαραίτητα την ουσιαστική ισότητα στις συνειδήσεις των ανδρών αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας. Παρά τις θεσμικές παρεμβάσεις για μια ισότιμη μεταχείριση, οι διακρίσεις και οι ανισότητες εξακολουθούν να έχουν θέση εις βάρος των γυναικών. Η σημερινή παγκόσμια οικονομική κρίση , δεν θα μπορούσε παρά να πλήξει σε μεγαλύτερο ποσοστό τις γυναίκες και την γυναικεία απασχόληση. Ταυτόχρονα, η οικονομική επιβράδυνση έχει διευρύνει σημαντικά τις ανισότητες στην εργασία , κυρίως σε βάρος των γυναικών . Η κρίση έχει ανατρέψει τις εργασιακές σχέσεις καθιστώντας τες περισσότερο ελαστικές και άτυπες . Με αυτόν τον τρόπο μειώνονται οι ευκαιρίες των γυναικών να βρουν σταθερές , μη επισφαλείς και ικανοποιητικά αμειβόμενες θέσεις εργασίας και να τύχουν επαγγελματικής κατάρτισης ώστε να βελτιώσουν τα προσόντα τους.

Τι μπορούμε να κάνουμε για την αντιμετώπιση των διακρίσεων λόγω φύλου στην ελληνική αγορά εργασίας; Να προχωρήσουμε σε μια ευρύτερη εθνική στρατηγική συμφιλίωσης (εναρμόνισης ) της  εργασίας με την οικογένεια και την προσωπική ζωή , η χάραξη της οποίας είναι ευθύνη της Πολιτείας που προϋποθέτει και τη συμμετοχή όλων των εμπλεκόμενων φορέων. Η προσπάθεια για την καταπολέμηση των διακρίσεων πρέπει να είναι συνολική και απαιτεί τη συνεργασία κυβερνητικών και μη κυβερνητικών φορέων, δημοσίου και ιδιωτικού τομέα. Απαιτείται αυστηρή επιβολή κυρώσεων σε όσους παραβιάζουν τη νομοθεσία για τις διακρίσεις αλλά και προληπτική παρέμβαση μέσω τακτικής συνεργασίας και ανταλλαγής επιτυχημένων πρακτικών με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, του κοινωνικούς εταίρους και τις επιχειρήσεις. Ο καθένας πρέπει να δράσει στο μέτρο της ευθύνης που του αναλογεί και όλοι μαζί να λειτουργήσουμε συντονισμένα για την εδραίωση μιας συνέργειας.

Η κατάκτηση της ισότητας ανδρών και γυναικών δεν αποτελεί μόνο διεκδικητικό αίτημα του γυναικείου κινήματος αλλά αποτελεί τρανή απόδειξη της ανάπτυξης, του πολιτισμού και του βαθμού ωριμότητας της κοινωνίας. Η επίτευξή της όμως είναι συνισταμένη πολλών παραγόντων. Ανιχνεύοντας τους παράγοντες θα τολμήσω αν απαντήσω ή να αμφισβητήσω μαζί σας, την πραγματικότητα ή τον μύθο της ισότητας στην εργασία

Με γνώμονα, αφενός τον κυβερνητικό προσανατολισμό στην παροχή υπηρεσιών στους πολίτες άνδρες και γυναίκες όλης της χώρας και αφετέρου τις διαπιστώσεις των φεμινιστικών αναλύσεων για τις δημόσιες πολιτικές, σχεδιάστηκε  το Εθνικό Πρόγραμμα για την Ουσιαστική Ισότητα των Φύλων, 2010-2013. Το Πρόγραμμα έχει εθνική εμβέλεια, εφόσον οι δράσεις του επεκτείνονται σε όλες τις Περιφέρειες της χώρας και αφορούν σε ευρύ φάσμα δημόσιων πολιτικών σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο. Στόχος του Προγράμματος είναι η στήριξη της απασχόλησης των γυναικών και της οικονομικής τους αυτοτέλειας. Η πλήρης και ισότιμη ένταξη των γυναικών στην αγορά εργασίας αποτελεί κεντρικό στόχο της αναπτυξιακής  Ευρωπαϊκής και Εθνικής πολιτικής. Η αυξημένη και μεγάλης διάρκειας ανεργία των γυναικών στην Ελλάδα, επειδή έχει οικονομικές, κοινωνικές και ψυχολογικές συνέπειες, απαιτεί συνδυασμό πολλαπλών προσεγγίσεων των ανέργων γυναικών και μεθόδους που θα αντιμετωπίσουν ολιστικά το πρόβλημα.

Είναι γεγονός ότι όσον αφορά στο συνδυασμό της επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής, οι γυναίκες συνεχίζουν να επωμίζονται το μεγαλύτερο βάρος φροντίδας των εξαρτημένων ατόμων (παιδιά, ηλικιωμένοι, ασθενείς, ανάπηροι, κ.α.) και της οικιακής εργασίας με συνέπεια να συμμετέχουν στην αγορά εργασίας με υποδεέστερους όρους και για μικρότερα χρονικά διαστήματα. Η επιβεβλημένη εξίσωση των ορίων συνταξιοδότησης ανδρών και γυναικών προϋποθέτει τη λήψη συνοδευτικών μέτρων που θα υποστηρίξουν τους γονείς όταν τα παιδιά είναι ανήλικα και θα αλλάξουν τα παραδοσιακά πρότυπα και τους ρόλους ως προς την φροντίδα και την οικιακή εργασία. Προϋποθέτει επίσης ότι και οι άνδρες πρέπει να αναλάβουν αντίστοιχα το διπλό ρόλο τους στην αγορά εργασίας και την οικογένεια, έτσι ώστε να μειωθεί το βάρος που επωμίζονται κυρίως οι γυναίκες.

Είναι προφανής η ανάγκη για μεγαλύτερη συμμετοχή των γυναικών στην άσκηση εξουσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουν οι ποικίλες πολιτικές να γίνουν πιο αποτελεσματικές, αφού θα λαμβάνουν υπόψη τους τις ειδικότερες ανάγκες του μεγαλύτερου τμήματος του πληθυσμού της γης. Σύμφωνα με μελέτη του Center for the American Woman in Politics, υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις πως ακόμη και η απλή τοποθέτηση ή εκλογή γυναικών σε θέσεις ισχύος μπορεί να είναι αποτελεσματική, αφού οι γυναίκες είναι συχνά πιο προοδευτικές από τους άνδρες συναδέλφους τους σε μια σειρά θεμάτων.

Το φετινό Ευρωπαϊκό Έτος κατά της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού είναι μια ευκαιρία περισυλλογής για τον καθένα ατομικά αλλά και σε συλλογικό επίπεδο προκειμένου οι πολιτικές και οι δράσεις να επενδύσουν στο γυναικείο ανθρώπινο δυναμικό ενισχύοντας την απασχόληση και την επιχειρηματικότητα, τις δομές κοινωνικής πρόνοιας και την ισότιμη πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες. Είναι επομένως αναγκαίο να δοθεί περαιτέρω ώθηση για ακόμη ισχυρότερες κοινωνικές παρεμβάσεις τόσο στο πλαίσιο της στρατηγικής της Λισαβόνας και του χάρτη πορείας για την ισότητα, όσο και μέσα από τη διάθεση επαρκών πόρων.

Χρειάζεται να διανυθεί ακόμη αρκετός δρόμος ώστε να γίνει επιτέλους συνείδηση και στη χώρα μας, ότι η ενίσχυση των δικαιωμάτων των γυναικών και η ισότητα των φύλων σε όλους τους τομείς, αποτελεί προαπαιτούμενο για την ανάπτυξη της χώρας μας. Συνδέεται με συγκεκριμένες για όλους τους πολίτες, άνδρες και γυναίκες, κατακτήσεις και αποτελεί προϋπόθεση για την ανανέωση της πολιτικής και την έξοδο, εν γένει, από την κρίση που τον τελευταίο καιρό η χώρα μας βιώνει.

Οφείλουμε να στείλουμε ένα ηχηρό μήνυμα για το δικαίωμα στην ισότητα που κάθε γυναίκα έχει, ώστε να πάψει να είναι ευάλωτη στις πολιτικοκοινωνικές συγκυρίες και αθωράκιστη απέναντι στην ανασφάλιστη εργασία, την εκμετάλλευση και τις άτυπες μορφές απασχόλησης. Οφείλουμε στη νέα μεταρρυθμιστική πορεία του Καλλικράτη για βιώσιμη ανάπτυξη , διαφάνεια και πρόοδο , να καλέσουμε όλες τις γυναίκες της Ελλάδας , όλες τις γυναίκες της Θεσσαλίας , να συμμετέχουν αφενός με πάθος  και δυναμική στα προοδευτικά ψηφοδέλτια των νέων δήμων και της περιφέρειας και αφετέρου να στηρίξουν παντού γυναίκες , που προωθούν σε κάθε πολιτική , σε κάθε θεσμική αλλαγή την ισότητα των δύο φύλων."

 

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗΣ

KAΡΔΙΤΣΑ - ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2010

Ισότητα στην Εργασία: Μύθος ή Πραγματικότητα;

 

Αναμφίβολα, στη διάρκεια του 20ού αιώνα, έγιναν τεράστιες αλλαγές στον τομέα της γυναικείας απασχόλησης.

Σήμερα βρισκόμαστε, προφανώς, πολύ μακριά από την Ελλάδα των αρχών του 20ου αιώνα με τις απροσδιορίστου αριθμού αγρότισσες, τις λίγες δασκάλες και τις ελάχιστες εργάτριες, που αμείβονταν με το μισό περίπου του ημερομισθίου των ανδρών. Είμαστε μακριά από την εποχή των περιορισμών στην απασχόληση των παντρεμένων γυναικών και την άρνηση συνδικαλιστικών φορέων να εγγράψουν γυναίκες ως μέλη τους.

Σήμερα οι γυναίκες συμμετέχουν μαζικά και σταθερά στη μισθωτή εργασία, αποκτούν οικονομική ανεξαρτησία και  γίνονται ακόμα πιο απαιτητικές όσον αφορά την αυτονομία και την απελευθέρωσή τους. 

Η δομή και η έννοια της οικογένειας έχει αλλάξει   (αύξηση διαζυγίων, μονογονεϊκών οικογενειών ή ανασυντιθέμενων οικογενειών, ελεύθερων συμβιώσεων κ.λ.π.). Ο ρόλος των ανδρών-πατέρων σταδιακά αλλάζει. Όλο  και περισσότεροι άνδρες συμμετέχουν στην καθημερινή ζωή της οικογένειας και στην ανατροφή των παιδιών. Σε  μεγάλο βαθμό έχουμε  πετύχει τη θεσμική ισότητα των φύλων.

Στην πράξη, όμως, τα προβλήματα παραμένουν, δεδομένου ότι, το κράτος πρόνοιας άρχισε να οικοδομείται αργά για να βοηθήσει την οικογένεια.

Στη χώρα μας η συμμετοχή των γυναικών στα ελεύθερα επαγγέλματα και στις ατομικές επιχειρήσεις υστερεί σημαντικά. Οι γυναίκες στην πλειοψηφία τους απορροφώνται στη μισθωτή εργασία ενώ η ανεργία, η μακροχρόνια αποχή από την αγορά εργασίας, η δυσκολία επαγγελματικής ανέλιξης, οι ανισότητες στις οικονομικές απολαβές, τα σκληρά ωράρια εργασίας και η έλλειψη σε υποδομές φύλαξης παιδιών και βοήθειας ηλικιωμένων αποτελούν τους κυριότερους παράγοντες  που ωθούν τις γυναίκες στην αυτοαπασχόληση, με χαμηλές προσδοκίες και αμφίβολη βιωσιμότητα.

 

Το πρόβλημα επικεντρώνεται στην εφαρμογή του πλούσιου και σύγχρονου θεσμικού πλαισίου, δηλαδή στην υλοποίηση της ισότητας  στην πράξη και στον χώρο δουλειάς. Οι νομοθετικές αυτές ρυθμίσεις, ειδικά στον ιδιωτικό τομέα, καταστρατηγούνται καθημερινά και συστηματικά. Κορυφαίο παράδειγμα διαρκούς καταστρατήγησης αποτελεί η αρχή της ίσης αμοιβής για ίσης αξίας εργασία. Ειδικά στη φάση των προσλήψεων, αποτελεί κοινό μυστικό ότι οι εργοδότες αποφεύγουν να προσλαμβάνουν γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία με το φόβο της προσωρινής διακοπής της εργασίας τους σε περίπτωση εγκυμοσύνης.

Δύο είναι οι πιο κραυγαλέες περιπτώσεις καταστρατήγησης υφιστάμενων νόμων: η ανισότητα των αμοιβών μεταξύ ανδρών και γυναικών και οι απολύσεις εγκύων (λόγω διάκρισης φύλου). Η αναπαραγωγική ηλικία αποτελεί μείον για την εργασία των γυναικών για όλους τους εργοδότες (κύηση, λοχεία κ.λ.π.) (έκθεση  Συνήγορος του Πολίτη,2009).

Η πολιτεία δεν έχει κατορθώσει με τους μηχανισμούς της να ελέγξει επαρκώς την εφαρμογή της αρχής της ισότητας ούτε προληπτικά ούτε κατασταλτικά. 

 

OI διακρίσεις, οι οποίες πλήττουν τα πιο αδύναμα τμήματα του εργατικού δυναμικού, τις γυναίκες, είναι η ανισότητα στις αμοιβές, στις προσλήψεις και τις απολύσεις, περιορισμένες ευκαιρίες καριέρας και προαγωγών, το φαινόμενο της «γυάλινης οροφής», μικρή συμμετοχή σε θέσεις ευθύνης κ.λ.π..

Έτσι το 52% του πληθυσμού της χώρας, που αποτελούν οι γυναίκες, αντιμετωπίζει σε μεγάλο ποσοστό σοβαρά προβλήματα κοινωνικής και οικονομικής ένταξης ενώ η κρίση ενισχύει ακόμα περισσότερο τις κοινωνικές ανισότητες σε βάρος τους.

Με τις παρούσες συνθήκες αγοράς εργασίας και με τις ανατροπές του ασφαλιστικού συστήματος όλα τα μέχρι τώρα κεκτημένα των γυναικών κινδυνεύουν να ανατραπούν. Οι γυναίκες για μια ακόμα φορά καλούνται να πληρώσουν το κόστος της κρίσης μέσα από πολιτικές που ενισχύουν τις διακρίσεις σε βάρος τους. Πέρα από τα πιο πάνω, η μητρότητα τις καθιστά πιο ευάλωτες στις απολύσεις.

 

Στην αγορά εργασίας η μειονεκτική θέση των γυναικών μεταφράζεται, σε : επαγγελματικό διαχωρισμό, ανισότητα αμοιβών, μειωμένες προοπτικές επαγγελματικής εξέλιξης, ισχνή συμμετοχή σε θέσεις ευθύνης και γενικά υποβαθμισμένες θέσεις εργασίας.

Σύμφωνα με σκιαγράφηση των ανισοτήτων στην αγορά εργασίας για τις γυναίκες, που έγινε από τη  Συνήγορο του Πολίτη, στον κύκλο ισότητας των φύλων:

ü  Τρεις στους 4 εργαζομένους με μερική απασχόληση είναι γυναίκες.

ü  Η Ελλάδα είναι πρώτη σε μισθολογική ανισότητα μεταξύ των δύο φύλων και κάτω από το μέσο κοινοτικό όρο, του 15%, με 10% το 2006, σύμφωνα με τη Eurostat.

ü  Το 60% των μισθωτών, κυρίως προσωρινά απασχολούμενες, έχουν καθαρό μηνιαίο εισόδημα χαμηλότερο των 750 ευρώ.

ü  Γυναίκες είναι και το 75% των μισθωτών που αμείβονται με μισθό μικρότερο των 500 ευρώ και σε ποσοστό 80% με προσωρινή απασχόληση (τα 2/3).

ü  Οι γυναίκες με μισθωτή εργασία αναλογούν στο 42% του συνόλου των μισθωτών, στο 41% των μόνιμα απασχολουμένων και στο 50% των προσωρινά απασχολουμένων.

Τα ποσοστά ανεργίας τους είναι υψηλότερα και προτιμώνται στις θέσεις μερικής

και προσωρινής απασχόλησης.

 

Συμπερασματικά θα λέγαμε ότι είναι «Μύθος» για την Ελλάδα η ισότητα των φύλων σε επαγγελματικό επίπεδο. Xωρίς να θέλουμε να μειώσουμε τις σημαντικές αλλαγές που έχουν συμβεί, η ισότητα απέχει πολύ από το να είναι πραγματικότητα. Οι γυναίκες μπαίνουν με άνισους όρους στην αγορά εργασίας και αντιμετωπίζουν πλήθος ανισότητες και διακρίσεις στην επαγγελματική τους ζωή. Και αυτό δεν οφείλεται σε βιολογικές διαφορές ή έλλειψη προσόντων, αλλά πρόκειται για ένα κοινωνικοπολιτισμικό δημιούργημα που διαιωνίζει και αναπαράγει τις στερεότυπες κοινωνικές αντιλήψεις για τα δύο φύλα. 

 

 

Π Ρ Ο Τ Α Σ Ε Ι Σ

 

·        Να δημιουργηθούν νέοι ελεγκτικοί μηχανισμοί όπου κρίνεται αναγκαίο και επανασύσταση τέτοιων παλαιών που έχουν  αδρανήσει  σε περιφερειακό, διαμερισματικό και στους υπό διαμόρφωση δήμους, για την άμεση εφαρμογή της εργατικής νομοθεσίας και προ πάντων έλεγχο της μερικής απασχόλησης και της αδήλωτης εργασίας ιδιαίτερα των μεταναστών.

·        Πρέπει να καταργηθούν όλες οι άμεσες ή έμμεσες διακρίσεις από τις συμβάσεις και να πετύχουν ίση αναγνώριση της εργασίας των γυναικών και των ανδρών, όταν είναι ισοδύναμες οι απαιτήσεις των εργασιών που πρέπει να εκτελούνται.

·        Να καταβάλλεται στις εργαζόμενες γυναίκες το 100% των αποδοχών τους κατά τη διάρκεια της άδειας μητρότητας, χωρίς το κόστος να επιρρίπτεται στους εργοδότες, ώστε να αποφευχθεί τυχόν αρνητική επίδραση στις προσλήψεις γυναικών.

·        Να αναλάβει το κράτος την κάλυψη του συνόλου των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης τω εργαζομένων σε άδεια λόγω κινδύνων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αλλά και των εργαζομένων, που προσλαμβάνονται σε αντικατάστασή τους.

·        Να καθιερωθεί το δικαίωμα των Μη Κυβερνητικών  Οργανώσεων και κάθε σώματος, θεσμού ή οργάνωσης που δραστηριοποιείται για την εφαρμογή της αρχής της ισότητας των δύο φύλων, να κινεί αυτεπαγγέλτως τη δικαστική ή διοικητική ή άλλη διαδικασία, καθώς και να παρεμβαίνουν προς υποστήριξη των προσώπων που κινούν τις διαδικασίες αυτές. Η  έρευνα και η εμπειρία έχουν δείξει ότι σε πολλές περιπτώσεις οι εργαζόμενοι και ιδιαίτερα οι γυναίκες, διστάζουν να κινήσουν τη δικαστική ή άλλη διαδικασία, επειδή δε διαθέτουν την κατάλληλη υποστήριξη και πληροφόρηση, δυσκολεύονται να συγκεντρώσουν τα απαιτούμενα αποδεικτικά στοιχεία και φοβούνται την ανεργία, τη βλαπτική  μεταβολή των όρων της εργασίας τους και τυχόν εκδικητικά μέτρα από την πλευρά του εργοδότη            

·        Η πρόσφατη εκστρατεία ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τις διαφορές στις αμοιβές των δύο φύλων είναι μία αφορμή για να ξεκινήσει διάλογος και να αναληφθούν συγκεκριμένες δράσεις και από τις γυναικείες οργανώσεις 

·        Η διοίκηση, οι κοινωνικοί εταίροι, οι συνδικαλιστές και οι Μ.Κ.Ο. πρέπει να εντείνουν τις προσπάθειές τους για την ενημέρωση των πολιτών, ιδίως των εργαζομένων, σχετικά με τον ρόλο του Συνήγορου του  Πολίτη σε θέματα διακρίσεων λόγω φύλου.

        Το Υπουργείο Εργασίας, ως καθ’ ύλην αρμόδιο Υπουργείο, πρέπει να προτάξει την κωδικοποίηση και την απλοποίηση της νομοθεσίας για την ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών στον τομέα της απασχόλησης και της εργασίας, καθώς και των διατάξεων για τις παροχές μητρότητας ( επιδόματα κυοφορίας, λοχείας, συμπληρωματικές παροχές μητρότητας και ειδική παροχή προστασίας της μητρότητας).

        Θα πρέπει να υπάρξει επιμόρφωση των δικαστών, δημοσίων υπαλλήλων και επιθεωρητών εργασίας για την εφαρμογή του νόμου.

 

 

 

 

Οικονομική κρίση και οι επιπτώσεις της στις γυναίκες
Καταστατικό – Εσωτερικός Κανονισμός
Εναρμόνιση οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής
30 Χρόνια ΕΓΕ
Πεκίνα+10, κοινωνικές επιπτώσεις της παγκοσμιοποίησης, οι επιπτώσεις στις γυναίκες
Μεταλλαγμένα προϊόντα και οι επιπτώσεις τους στη δημόσια υγεία
Περιβάλλον και Ποιότητα Ζωής
-Η πορεία της ελληνίδας στη μετά ΟΝΕ εποχή
-Πολιτικές Απασχόλησης

Ευρωπαικά Προγράμματα